19-10-2026
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι, εμείς οι εργαζόμενοι στην ΟΣΥ, οδηγοί- τεχνικοί, διοικητικοί καθώς και στις υπόλοιπες ειδικότητες που με τη δουλειά μας κυριολεκτικά «κινούμε» την πρωτεύουσα της χώρας, σε αντίξοες συνθήκες, δυσκολευόμαστε ή ακόμα και αδυνατούμε οι περισσότεροι, να βγάλουμε το μήνα. Αυτό είναι το αποτέλεσμα μιας συνεχιζόμενης μείωσης του πραγματικού μας μισθού ως αποτέλεσμα των περικοπών του από τους μνημονιακούς νόμους σε συνδυασμό με τη μακροχρόνια ακρίβεια. Είναι η ένταξη μας στο ενιαίο μισθολόγιο, το κόψιμο 13ου-14ου μισθού για πάνω από μία δεκαετία. Είναι η μη μισθολογική αναγνώριση της προϋπηρεσίας όσων προσλήφθηκαν από το 2020 και έπειτα. Και φυσικά οι ΣΣΕ που υπογράφηκαν όλα αυτά τα χρόνια που δεν περιείχαν καμία ανάκτηση των απωλειών ούτε φυσικά κάλυπταν την αύξηση του κόστους ζωής που δημιουργεί ο πληθωρισμός στα δύο ή παραπάνω χρόνια που υπογράφονταν. Έτσι και η ΣΣΕ που υπογράφτηκε πριν από λίγους μήνες δεν ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις για την ικανοποίηση των αναγκών μας που έθεταν οι οικονομικές βάσεις της περιόδου εκείνης για αυτό και εμείς τότε, όπου δόθηκε η δυνατότητα, με παρεμβάσεις των εκλεγμένων με το Ψηφοδέλτιο μας, με περιοδείες αλλά και με ανακοίνωση αποδεικνύαμε ότι όσα έδινε η Σ.Σ.Ε ήταν πολύ πίσω από τις ανάγκες μας και σημειώναμε πως είχε εξαιρετική σημασία να μην αποδεχτεί ο κλάδος τους πανηγυρισμούς των πλειοψηφιών των σωματείων για την υπογραφή μιας δήθεν καλής σύμβασης.
Ήδη η ίδια η ζωή μέσα σε μόλις 3 με 4 μήνες από την υπογραφή της έχει αποδείξει πως ακόμα και η μικρή μερίδα συναδέλφων που είχαν μια αύξηση των αποδοχών τους, αυτή έχει ήδη εξανεμιστεί μπροστά στην εκτίναξη της ακρίβειας.
Δεν χρειάζεται να αναφέρουμε το τι συμβαίνει με τους υπόλοιπους εργαζόμενους, πόσο μάλλον για τους νεοπροσληφθέντες. Το δείχνει, άλλωστε, η μαζικότητα των αποχωρήσεων.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι νομίζουμε ότι πρέπει με την οργανωμένη πάλη μας να προβάλουμε τις δικές μας τις ανάγκες, τα δικά μας τα αιτήματα, ώστε να μπορούμε να ζούμε σήμερα σύμφωνα με τις δυνατότητες που υπάρχουν και όχι να ζούμε με τα Ψίχουλα που παίρνουμε για μισθό ώστε να ζουν ζάμπλουτοι μια χούφτα παράσιτα. Σήμερα που εμείς στην πλειοψηφία μας μετράμε και τα σεντς, που παίρνουμε καφέ από το σπίτι, που δεν προλαβαίνουμε να πληρώνουμε υποχρεώσεις (και όχι όλες), που μας υποχρεώνουν να διαλέξουμε αν θα φάει η οικογένειά μας ή αν θα ζεσταθεί το χειμώνα, αν θα πληρώσουμε το νοίκι ή το ρεύμα, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι δηλώνουν νέα ρεκόρ κερδοφορίας! Σουπερμαρκετάδες, μέτοχοι και κολοσσοί της ενέργειας, εφοπλιστές και τραπεζίτες σπάνε τα ταμεία! Και δεν φτάνει μόνο αυτό, αλλά εμπλέκουν την χώρα μας όλο και πιο βαθιά στην φωτιά των πολέμων για να πάρουν καλύτερη θέση στον παγκόσμιο ανταγωνισμό και μάλιστα ως συνέχεια του άτυπου πολέμου που χρόνια ολόκληρα καθημερινά σκοτώνει εργαζόμενους στα κάτεργα τους.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι για να κάνουμε βήματα στην οργάνωση της πάλης μας πρέπει να μπει ένα τέρμα στην αναμονή για μια καλύτερη ζωή με λύσεις από τα πάνω, απ’ αυτούς δηλαδή που μας την κάνουν χειρότερη. Η λύση που μας πρότειναν διάφοροι κυβερνητικοί σωτήρες, η λύση που μας πρότειναν οι συμβιβασμένες παρατάξεις τους στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα δεν ήρθε ούτε θα ‘ρθει ποτέ στον αιώνα τον άπαντα. Χωρίς αγώνα που ασκεί ουσιαστική πίεση, χωρίς συμμετοχή τίποτα δεν κερδίζεται και σίγουρα δεν χαρίζεται. Νομίζουμε πως ήρθε η ώρα για να αξιοποιήσουμε τη δύναμη μας, για μαζική πάλη και δράση των συνδικάτων μας, που έχουν υποχρέωση να υπερασπίζονται τα συμφέροντα και τα δικαιώματα των εργαζομένων και όχι των αντιπάλων μας δηλαδή της διοίκησης και των κυβερνήσεων. Έχουν ευθύνη οι πλειοψηφίες των παρατάξεων της ΔΑΚΕ της ΠΑΣΚΕ του όλου ή του διασπασμένου ΣΥΡΙΖΑ που έχουν σηκώσει λευκή σημαία μπροστά στην εκτίναξη της ακρίβειας που έχει βασικό υπόβαθρο την πολεμική οικονομία και την εμπλοκή της χώρας μας στα βρώμικα σχέδια των Αμερικανο-νατοϊκών συμμάχων των ελληνικών κυβερνήσεων, γιατί έχουν συμφωνήσει για κοινωνική ειρήνη πάνω στη σφαγή των μισθών και των δικαιωμάτων μας.
Μπορούμε συνάδελφοι και συναδέλφισσες και πρέπει να τους χαλάσουμε τα σχέδια. Τώρα να απαιτήσουμε γενικές συνελεύσεις σε όλα τα σωματεία της ΟΣΥ με θέμα την οργάνωση της πάλης για να διεκδικήσουμε ουσιαστική αύξηση του μισθού 20% σε όλο το προσωπικό, καταβολή δώρου Χριστουγέννων τον Δεκέμβριο και πλήρη αναγνώριση της προϋπηρεσίας των νέων συναδέλφων. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για αναμονή ! Να δημιουργηθεί αγωνιστικό κλίμα και αποφασιστικότητα για να επιβάλλουμε το δίκιο μας! Δεν είμαστε και δεν θα είμαστε οι μόνοι. Τέτοιο αγώνα δίνουν οι λιμενεργάτες σε παγκόσμια κλίμακα με πάνω από 100 λιμάνια να απεργούν στις 30 Οκτώβρη, ώστε να μη δουλεύουν για τον πόλεμο. Τέτοιο αγώνα δίνουν μια σειρά από ομοσπονδίες και εργατικά κέντρα που έχουν προκηρύξει 24ωρη απεργία για τις 25 Νοέμβρη.
Σ αυτή την απεργία συμμετέχουμε όλες κι όλοι οι ερναζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες.
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ ΤΟΥΣ!
Παίρνουμε την υπόθεση της υπεράσπισης της ζωής μας στα χέρια μας. Δεν μπορούμε να βάζουμε στο ζύγι τις ζωές μας για να κερδίζουν οι λίγοι. Να μπει τέρμα στα δεδουλευμένα ρεπό στη δεύτερη δουλειά που μας εξοντώνει. Το σύγχρονο, το αναγκαίο, το δίκαιο είναι να ζούμε με αξιοπρέπεια από μια δουλειά, από ένα μισθό σε ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗ ΣΥΓΚΛΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ για να εκφραστούν οι εργαζόμενοι και να παρθούν αποφάσεις σε αγωνιστική κατεύθυνση βάζοντας μπροστά τις σύγχρονες ανάγκες μας.
Πρέπει κάποια στιγμή οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες να δείξουμε τη δύναμη που έχουμε!
