17-7-2026
Άλλη μια φιέστα της κυβέρνησης, με επίκεντρο τις αστικές συγκοινωνίες, στήθηκε στο Δήμο Αγίων Αναργύρων – Καματερού, με τη συμμετοχή εκτός της δημοτικής αρχής, των ηγεσιών των υπουργείων Μεταφορών και Προστασίας του πολίτη, της αστυνομίας Αττικής και των ανώτατων στελεχών των εταιριών των συγκοινωνιών.
Τούτη τη φορά η φιέστα και οι μεταξύ τους πανηγυρισμοί, με τα χαρακτηριστικά της προεκλογικής περιόδου, μη νομίζετε συνάδελφοι, ότι αναφέρονταν στη μείωση της εντατικοποίησης της εργασίας μας και στη μείωση της καθημερινής ανυπόφορης ταλαιπωρίας με την οποία ερχόμαστε αντιμέτωποι εμείς, οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες και οι επιβάτες. Στη λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων ασφάλειας των συγκοινωνιών, στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας, στην 100% χρηματοδότηση, στις απαραίτητες προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και στην αγορά και δρομολόγηση σύγχρονου μα και επαρκούς στόλου. Όχι! Τίποτα απ’ όλα αυτά που έπρεπε άλλωστε να έχουν γίνει χθες δεν τους απασχόλησε! Η φιέστα έγινε για να αποθεωθεί το σχέδιο «Αριάδνη», δηλαδή η αστυνομοκρατία!
Βρήκαν λοιπόν τη λύση για την ασφάλεια των συγκοινωνιών, όχι με προσλήψεις όλου του απαραίτητου αριθμού εργαζομένων, όλων των ειδικοτήτων, με ταυτόχρονη κατάργηση των μνημονιακών νόμων του ενιαίου μισθολογίου και με αξιοπρεπείς μισθούς ώστε να μη δουλεύουν οι περισσότεροι συνάδελφοι όλα τα ρεπό και πολλοί απ’ αυτούς και σε δεύτερη δουλειά. Αλλά με την πρόσληψη περισσότερων αστυνομικών.
Απ’ όλους αυτούς που πανηγύριζαν για τα «επιτεύγματα» του σχεδίου «Αριάδνη», κάνεις τους δεν αναφέρθηκε βέβαια στις αιτίες που δημιουργούν την παραβατικότητα. Κανένας τους δεν μίλησε για το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης που υπερασπίζονται και για την αντιλαϊκή πολιτική τους που δημιουργούν αδιέξοδα στην κοινωνία και ένταση της εγκληματικότητας και των εξαρτήσεων. Κι έτσι οι ίδιοι που δημιουργούν το πρόβλημα καταφεύγουν στην καταστολή που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει σε κανένα βαθμό τις αιτίες που το δημιουργούν.
Την ίδια ώρα βέβαια οι επιθέσεις σε οδηγούς συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, καθώς και η οργή και η αγανάκτηση του λαού της Αττικής που καθημερινά ανεβαίνει ένα Γολγοθά, χρησιμοποιώντας τα Μ.Μ.Μ. Τον ίδιο, όμως Γολγοθά ανεβαίνουμε κι εμείς, οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες, λόγω της λειτουργίας των συγκοινωνιών με τη σχέση κόστους – οφέλους και της απελευθέρωσης – ιδιωτικοποίησης τους που οδηγεί στη συνειδητή υποβάθμισή τους.
Αυτό που είναι απαραίτητο είναι η ύπαρξη σύγχρονης, ασφαλούς, συχνής, φτηνής και αποκλειστικά δημόσιας αστικής συγκοινωνίας και σ’ αυτό τον στόχο έχει ιδιαίτερη σημασία να συντονιστεί αποφασιστικός, μαζικός αγώνας με τη συμμετοχή των εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες και των φορέων του λαού της Αττικής που χρησιμοποιεί τα Μ.Μ.Μ. και όχι περισσότερη αστυνομοκρατία και καταστολή.
