Συναδέλφισσες, συνάδελφοι,
Την Τετάρτη 23 Σεπτέμβρη πραγματοποιήθηκε τακτικό ΔΣ του ΣΕΛΜΑ στα γραφεία του σωματείου στο αμαξοστάσιο Σεπολίων. Η πλειοψηφία ενημέρωσε για την καταβολή 2 μηνών τροφείων τις επόμενες μέρες, καθώς επίσης ότι «βρισκόμαστε σε καλό δρόμο» για το ανθυγιεινό και την προτεινόμενη αύξησή του.
Από την πλευρά μας θέσαμε ορισμένα κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν το σύνολο των συναδέλφων. Η ακρίβεια δημιουργεί ασφυκτική πίεση, το εισόδημά μας εξαϋλώνεται και ήδη σκεφτόμαστε με τρόμο τι θα χρειαστεί να πληρώσουμε για να έχουμε θέρμανση στα σπίτια μας τον επερχόμενο χειμώνα. Η βενζίνη τραβάει την ανηφόρα και πλησιάζει τα 2,5 ευρώ το λίτρο, η αύξηση στην κιλοβατώρα έχει εκτοξεύσει τους λογαριασμούς στο ρεύμα κ.ά.. Καθημερινά λοιπόν πληρώνουμε τις συνέπειες των πολέμων και της κατά μέτωπο επίθεσης στους μισθούς μας.
Επομένως βάλαμε προς συζήτηση την ανάγκη να ξεκινήσουμε το επόμενο διάστημα διαπραγματεύσεις για νέα Συλλογική Σύμβαση. Μπορεί να μην έχουμε κλείσει ούτε εξάμηνο από την υπογραφή της τελευταίας ΣΣΕ, παρόλα αυτά οι εξελίξεις τρέχουν, με τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, στους οποίους η χώρα εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά, να μας μετατρέπουν σε στόχο και τεράστια ποσά να κατευθύνονται στην πολεμική οικονομία, ενώ κοινωνικές παροχές καταργούνται και εμπορευματοποιούνται η παιδεία, η υγεία, οι συγκοινωνίες κ.ά..
Χωρίς καμία υποτίμηση των όποιων αυξήσεων δίνονται σε μια Συλλογική Σύμβαση, βασικό κριτήριο είναι αν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της καθημερινότητας και το προφανές συμπέρασμα είναι ότι η παρούσα ΣΣΕ έχει ξεπεραστεί από την πραγματικότητα. Επομένως, όσο κι αν ενοχλεί όλους όσοι πανηγύριζαν για την τελευταία ΣΣΕ, αποτελεί επιτακτική ανάγκη να μπει ΑΜΕΣΑ, εδώ και ΤΩΡΑ, το αίτημα για νέα Συλλογική Σύμβαση με πραγματικές αυξήσεις στον μισθό, για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, να αναγνωριστεί ολόκληρη η προϋπηρεσία. Η απάντηση της πλειοψηφίας περιορίστηκε σε μισόλογα ότι «μόλις υπογράψαμε σύμβαση» ή σε υπεκφυγές του τύπου να συζητήσουμε για κάποιο άρθρο αλλά όχι για τη σύμβαση.
Επόμενο θέμα που θέσαμε ήταν το απαράδεκτο γεγονός της μη καταβολής του «μπόνους» σε όλους όσοι εργάζονταν με συμβάσεις ορισμένου χρόνου το 2025. Πέρα από το ότι επαληθεύεται η ορθότητα της εναντίωσής μας σε μορφές πληρωμής που συνδέουν τον μισθό μας με τους στόχους της εταιρείας, αποδεικνύεται ξεκάθαρα ότι πρέπει να διεκδικήσουμε την κατάργηση κάθε μορφής επισφαλούς σχέσης εργασίας, να προσληφθούν όλοι οι συνάδελφοι ορισμένου χρόνου από τη ΣΤΑΣΥ και να έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Στην πρότασή μας να οργανωθεί κινητοποίηση του σωματείου για την καταβολή των χρημάτων σε ΟΛΟΥΣ τους εργαζόμενους, η απάντηση της πλειοψηφίας ήταν ότι δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, αφού «έτσι λέει ο νόμος».
Τέλος, με επιμονή θέσαμε το ζήτημα της παραχώρησης όλο και μεγαλύτερου όγκου εργασιών σε εργολάβους. Η κατάσταση πλέον έχει φτάσει στο απροχώρητο, οι συνάδελφοι βλέπουν να τους παίρνουν τη δουλειά μέσα από τα χέρια και δικαιολογημένα ανησυχούν για το μέλλον. Προφανώς αυτή η κατάσταση δεν προέκυψε τους τελευταίους μήνες. Αποτελεί σταθερή πολιτική απόφαση όλων των κυβερνήσεων να εφαρμόσουν τις οδηγίες της Ε.Ε. για απελευθέρωση των συγκοινωνιών και την εμπορευματοποίησή τους. Σε αυτό το πλαίσιο επιλέγουν να πραγματοποιούν προσλήψεις μόνιμου προσωπικού με το σταγονόμετρο, αφήνοντας μάλιστα κρίσιμες ειδικότητες με τεράστιες ελλείψεις προκειμένου να παρουσιάσουν την ανάληψη των εργασιών από επιχειρηματικά συμφέροντα ως τη μοναδική λύση. Η απάντηση της πλειοψηφίας σε αυτό το ζήτημα ήταν το αμίμητο «δεν το γνωρίζαμε» ή να χαρακτηρίζουν ως εργολάβους τους συναδέλφους που εργάζονται με τίτλο κτήσης. Παρόλες τις πιέσεις από πλευράς μας να βγάλουμε ως σωματείο ανακοίνωση που να απαιτεί τερματισμό των εργολαβιών, κατάργηση κάθε μορφής επισφαλούς σχέσης εργασίας και προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, ακόμα περιμένουμε να βγει ανακοίνωση, ίσως να ενημερώνονται από τον διευθύνοντα σύμβουλο, ποιος ξέρει;
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Μπορεί να το διαπιστώσει ο καθένας και καθεμιά από εμάς. Μοναδικός δρόμος ικανοποίησης των συμφερόντων μας, αντίστασης στην αδικία, υπεράσπισης της εργασίας μας είναι η οργανωμένη, συλλογική, μαχητική δράση. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να κουνάμε το κεφάλι με απογοήτευση, να δεχόμαστε ως μονόδρομο ότι δεν θα τα βγάζουμε πέρα και να αγωνιάμε αν θα έχουμε δουλειά.
Ήρθε η ώρα να οργανώσουμε την πάλη μας για να σπάσουμε τα δεσμά του ενιαίου μισθολογίου που είναι μνημονιακοί νόμοι καθήλωσης των μισθών μας.
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
• Να μπει τέρμα στο πάρτι των εργολάβων και κάθε λογής επιχειρηματιών που μπουκώνουν κρατικό χρήμα για να γεμίζουν τις τσέπες τους και εμείς να μην παίρνουμε αυξήσεις.
• Να μπει τέρμα στην αδικία της μη καταβολής χρημάτων σε εργαζόμενους ορισμένου χρόνου. Όλοι δουλεύουμε δίπλα δίπλα, έχουμε ανάγκες και απαιτούμε να πληρωνόμαστε τα χρήματα που έχουμε δουλέψει. Είναι δικά μας λεφτά και δεν τους τα χαρίζουμε.
• Να ξεκινήσουμε άμεσα διαπραγμάτευση για νέα Συλλογική Σύμβαση που να ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες που διαμορφώνονται με με πραγματικές και ουσιαστικές αυξήσεις στον μισθό μας.
