16/09/2026
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Για άλλη μια φορά η διοίκηση της ΣΤΑ.ΣΥ. μας ζητά να «μοιραστούμε την εμπειρία, τις απόψεις και τις προτάσεις μας για την εργασιακή μας καθημερινότητα». Αλήθεια τώρα;
Η διοίκηση γνωρίζει ότι οι μισθοί μας δεν φτάνουν για να βγάλουμε τον μήνα και γι’ αυτό πολλές φορές αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε υπερωρίες και δεδουλευμένα ρεπό, ότι για να «πιαστούν οι στόχοι» που θέτει η ίδια η εταιρεία είναι προϋπόθεση να ξεχάσουμε το 5ήμερο – 8ωρο, ότι η βιομηχανία πειθαρχικών που έχει στήσει καλλιεργεί στοχευμένα τον φόβο για να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου· ότι εκατοντάδες συνάδελφοι ζουν με το καθημερινό άγχος αν θα έχουν αύριο δουλειά, αφού η εταιρεία έχει επιλέξει να γενικεύσει το καθεστώς των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, αναγκάζοντάς τους να βρίσκονται σε μόνιμο καθεστώς ομηρίας.
Οφείλει να γνωρίζει ότι οι συνθήκες εργασίας για την τεράστια πλειοψηφία των εργαζομένων είναι επικίνδυνες και επιβλαβείς για την υγεία και τη ζωή μας. Αν δεν γνωρίζουν, ας πάνε να ρωτήσουν τους δεκάδες συναδέλφους που αντιμετωπίζουν μυοσκελετικά προβλήματα, καρδιολογικά, καρκίνους κ.ά. Ας πάνε να ρωτήσουν τον Πέτρο και τον Νίκο!
Αυτά είναι τα προβλήματα που αντιμετωπίζουμε και τα γνωρίζουν πολύ καλά γιατί αυτοί τα δημιουργούν. Δεν χρειάζονται καμία έρευνα για να τα μάθουν. Άλλωστε, εκατοντάδες φορές οι εργαζόμενοι στη ΣΤΑ.ΣΥ. και η Δ.Α.Σ. τα έχουμε αναδείξει και αντιπαλέψει, αναδεικνύοντας τις ευθύνες κυβέρνησης και διοίκησης. Με λίγα λόγια συνάδελφοι, για να κερδίσουμε εμείς πρέπει να χάσουν αυτοί.
Συναδέλφισσες, συνάδελφοι
Για άλλη μία φορά η διοίκηση της ΣΤΑ.ΣΥ. μέσα από αυτές τις δήθεν αθώες έρευνες επιχειρεί να αποποιηθεί τις ευθύνες της για όλα αυτά τα οποία όχι μόνο γνωρίζει, αλλά είναι υπεύθυνη καθώς εφαρμόζει κατά γράμμα την αντεργατική πολιτική των εκάστοτε κυβερνήσεων και τις οδηγίες της Ε.Ε..Ταυτόχρονα θέλουν να καλλιεργήσουν την εικόνα της «οικογένειας», μόνο που οι εργαζόμενοι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι δεν υπάρχει καμία «οικογένεια», δεν έχουμε κοινά συμφέροντα και ανάγκες με τη διοίκηση και την κυβέρνηση.
Γνωρίζουμε από πρώτο χέρι ότι οι ισοσκελισμένοι προϋπολογισμοί, η επίτευξη των στόχων τους, τα συχαρίκια από τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς γίνονται στις δικές μας πλάτες και προϋποθέτουν τους χαμηλούς μισθούς, την εντατικοποίηση της εργασίας, την απουσία μέτρων προστασίας της ζωής και της υγείας μας, τη λειτουργία των αστικών συγκοινωνιών στη λογική του κόστους – οφέλους.
Σε όλα αυτά έχουν τη στήριξη των πλειοψηφιών στα Δ.Σ. των σωματείων που για ακόμα μια φορά δεν βγάζουν τσιμουδιά. Από την υπογραφή της ΣΣΕ, μέχρι τους ομήρους των πολλαπλών εργασιακών σχέσεων δικαιολογούν τα πάντα, ρίχνουν τις απαιτήσεις, σπέρνουν την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία.
Σπαταλούν ζεστό κρατικό χρήμα σε ιδιώτες που βρήκαν τη χρυσή αγελάδα για να την αρμέξουν, ενώ για προσλήψεις, νέο, σύγχρονο στόλο και μέτρα υγείας και ασφάλειας σκέφτονται και το σεντ. Για αυξήσεις στους μισθούς, επαναφορά 13ου και 14ου μισθού δεν έχουν «λεφτόδεντρα», αλλά για εργολάβους και πολεμικούς, ΝΑΤΟϊκούς εξοπλισμούς, όπως την «ασπίδα του Αχιλλέα» που μπλέκει τον λαό μας πιο βαθιά σε κινδύνους, ξοδεύουν δισεκατομμύρια.
Κανένας συνάδελφος και συναδέλφισσα να μη συμμετέχει σε αυτή την «έρευνα»-κοροϊδία. Καμία εμπιστοσύνη στη διοίκηση για την προστασία των προσωπικών μας δεδομένων.
Εμπιστοσύνη μόνο στις δικές μας δυνάμεις, συμμετοχή στους αγώνες, στα σωματεία. Όλοι και όλες παλεύουμε μαζί για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών μας. Για σύγχρονες, ασφαλείς, φθηνές, συχνές και αποκλειστικά δημόσιες
