ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ 11.9.2026
Εκφράζουμε τις ευχές μας για γρήγορη και πλήρη ανάρρωση στις τέσσερις γυναίκες που τραυματίστηκαν στο ατύχημα με λεωφορείο του ΟΑΣΘ στη Νεάπολη Θεσσαλονίκης την Τέταρτη 9.9.2026.
Ανεξάρτητα από τα ακριβή αίτια του ατυχήματος -που βέβαια πρέπει να διερευνηθούν- το περιστατικό αναδεικνύει για ακόμη μια φορά σοβαρά ζητήματα ασφάλειας στις αστικές συγκοινωνίες της Θεσσαλονίκης, τα οποία δεν μπορεί να κρύβονται πίσω από την εύκολη αναζήτηση της «ατομικής ευθύνης» του οδηγού.
Στο συγκεκριμένο τμήμα της οδού Ανδρέα Παπανδρέου, από τη στροφή των Μετεώρων μέχρι τον Περιφερειακό, η κατάσταση της οδικής υποδομής είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες. Δεν υπάρχουν κράσπεδα που να οριοθετούν το δρόμο (και άρα και τις στάσεις των λεωφορείων) και στο μεγαλύτερο μέρος της οδού δεν υπάρχουν και πεζοδρόμια. Επίσης στην περιοχή των στάσεων «Καν Καν» και «Σκορπιός», δεν υπάρχουν διαβάσεις πεζών. Έτσι καθημερινά επιβάτες, κάτοικοι και μαθητές μένουν εκτεθειμένοι σε έναν δρόμο μεγάλης κυκλοφορίας.
Είναι απαράδεκτο το 2026 η ασφαλής πρόσβαση σε μια στάση λεωφορείου να εξακολουθεί να αποτελεί καθημερινό ρίσκο.
Ταυτόχρονα, εύλογα ερωτήματα προκύπτουν για τις προδιαγραφές ενεργητικής ασφάλειας των καινούργιων λεωφορείων. Τη στιγμή που υπάρχουν εδώ και χρόνια συστήματα αυτόματης πέδησης για την αποφυγή σύγκρουσης, ελέγχου των «τυφλών σημείων» —τεχνολογίες που διαθέτουν πλέον ακόμη και Ι.Χ. αυτοκίνητα πολύ μικρότερης αξίας— πρέπει να απαντήσει η κυβέρνηση και η διοίκηση του Οργανισμού γιατί το υψηλότερο διαθέσιμο επίπεδο ενεργητικής ασφάλειας δεν αποτέλεσε αυτονόητη προδιαγραφή κατά την προμήθειά τους από την εταιρία κατασκευής ;
Μην παραλείψουμε όμως να αναφέρουμε όσα συζητούν οι οδηγοί για το «κενό» που υπάρχει στο σύστημα πέδησης στα συγκεκριμένα ηλεκτρικά λεωφορεία όταν ο μπροστινός τροχός «πέσει» σε απότομη ανωμαλία του οδοστρώματος ή σε βρεγμένο τμήμα της οδού όταν το υπόλοιπο οδόστρωμα είναι στεγνό.
Κυρίως, όμως, πρέπει να δοθεί βάρος στην ουσιαστική εκπαίδευση των οδηγών.
Δεν μπορεί ένας νεοπροσλαμβανόμενος οδηγός, που μπορεί να μην έχει προηγούμενη εμπειρία στην οδήγηση αστικού λεωφορείου, να καλείται μέσα σε ελάχιστο χρόνο να αναλάβει μόνος του ένα όχημα πολλών τόνων με δεκάδες επιβάτες στις ιδιαίτερα δύσκολες και απαιτητικές κυκλοφοριακές συνθήκες της Θεσσαλονίκης. Το επαγγελματικό δίπλωμα, το ΠΕΙ και κάποιες «διαδρομές» εντός του αμαξοστασίου δεν υποκαθιστούν την πρακτική εκπαίδευση πάνω στο συγκεκριμένο όχημα και στις πραγματικές συνθήκες μιας αστικής γραμμής.
Τα γράφουμε αυτά διότι την ίδια μέρα ένα άλλο ατύχημα έγινε με νέο συνάδελφο της γραμμής 25 στην στον ίδιο δρόμο 2 χλμ. πιο κάτω στην περιοχή «Βαλσαμή» της Νεάπολης.
Ευτυχώς υπήρξαν μόνο υλικές ζημιές σε 3-4 αυτοκίνητα, αλλά αυτό δεν μειώνει καθόλου την ευθύνη του ΟΑΣΘ για το γεγονός ότι δεν αξιολόγησε σωστά και δεν έλαβε μέτρα για την κατάλληλη εκπαίδευση του.
Ο ισχυρισμός της διοίκησης του Οργανισμού ότι «η ασφάλεια των επιβατών και των πολίτων αποτελεί αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα» πέφτει στο κενό αφού ο συγκεκριμένος νέος συνάδελφος ρίχτηκε στα «βαθιά νερά» και στην πρώτη του μέρα υπηρεσίας στον ΟΑΣΘ και στο πρώτο του δρομολόγιο με επιβάτες προκάλεσε το συγκεκριμένο ατύχημα.
Χρειάζεται οργανωμένος και υποχρεωτικός κύκλος πρακτικής εκπαίδευσης, με συγκεκριμένες ώρες οδήγησης, αρχικά χωρίς επιβάτες και στη συνέχεια στις πραγματικές γραμμές, με έμπειρο εκπαιδευτή δίπλα στον νέο οδηγό και πρακτική αξιολόγηση πριν αυτός αναλάβει μόνος του δρομολόγιο. Αντίστοιχη ουσιαστική επανεκπαίδευση πρέπει να υπάρχει και για τους παλιότερους οδηγούς όταν εισάγονται νέοι τύποι οχημάτων. Μερικά διαδικτυακά μαθήματα ή μια τυπική εγκύκλιος/ενημέρωση δεν μπορούν να θεωρούνται επαρκής εκπαίδευση όταν πρόκειται για την ασφάλεια εργαζομένων και επιβατών.
Είναι βολικό για έναν Οργανισμό αντί για μόνιμους και «ακριβούς» επαγγελματίες οδηγούς να προσλαμβάνει «φθηνούς» συμβασιούχους εργαζόμενους με 900 ευρώ μισθό.
Μετά όμως από όσα συνέβησαν στα δυο ατυχήματα όλοι αυτοί που βγαίνουν αυτή την περίοδο φωτογραφίες με τα κουστούμια τους στα περίπτερα της ΔΕΘ ας μιλήσουν στους τραυματίες και στην κοινωνία για τις ευθύνες τους και γιατί έχουν καταντήσει τον ΟΑΣΘ μη επιλέξιμο εργασιακά για τους επαγγελματίες οδηγούς.
Η ασφάλεια στις αστικές συγκοινωνίες δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «κόστος».
Απαιτεί ασφαλείς δρόμους και στάσεις, σύγχρονα οχήματα με όλα τα διαθέσιμα συστήματα ασφαλείας, επαρκές μόνιμο προσωπικό, ολοκληρωμένη συντήρηση και ουσιαστική εκπαίδευση των οδηγών.
Για αυτό οι συγκοινωνίες πρέπει να είναι αποκλειστικά δημόσιες, σύγχρονες, ασφαλείς και φθηνές, με ενιαίο σχεδιασμό και επαρκή κρατική χρηματοδότηση, με μόνιμο προσωπικό και πλήρη εργασιακά δικαιώματα, με κριτήριο τις ανάγκες του λαού και όχι το επιχειρηματικό κόστος και το κέρδος.
