Σαν κεραυνός έπεσε στους συναδέλφους η είδηση της ξαφνικής απώλειας του αγαπημένου συντρόφου και συναγωνιστή μας Χρήστου Σταμούλου, πριν από 25 ακριβώς χρόνια. Η απώλεια του συντρόφου Χρήστου εκείνο το Μάρτη του 2001 είχε βυθίσει στο πένθος όλους τους συναδέλφους αφού ήταν αγαπητός σε όλους.

Ο Χρήστος Σταμούλος ήταν μια χαρισματική προσωπικότητα, με αγάπη και έγνοια για κάθε συνάδελφο. Υπήρξε ηγετική μορφή του κλάδου γιατί οι συνάδελφοι διέκριναν στο πρόσωπό του την ανιδιοτέλεια, τη μαχητικότητα και την αγωνιστικότητα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες.

Ήταν επικεφαλής της Δ.Α.Σ.- Ο.Α.Σ.Α. και μαζί με τους υπόλοιπους συνοδοιπόρους του στην παράταξή μας, έδωσαν σημαντικές μάχες απέναντι στην εργοδοσία και τις κυβερνήσεις, έχοντας μοναδικό σκοπό την υπεράσπιση των συμφερόντων και τη διεύρυνση των δικαιωμάτων των εργαζομένων.

Εμβληματικός ήταν ο ρόλος του στους μεγάλους αγώνες που δόθηκαν από τους εργαζόμενους κατά της ιδιωτικοποίησης των οδικών αστικών συγκοινωνιών το 1992 – 1993.

Ο Χρήστος Σταμούλος, μαζί με τους συναγωνιστές του στη Δ.Α.Σ., πρωτοστάτησε στην οργάνωση της πάλης των συναδέλφων του, ενώ υπήρξε και πρόεδρος του Συνδικάτου μας. Για αυτό και είχε καταξιωθεί στις συνειδήσεις όλων των εργαζομένων ως γνήσιος λαϊκός ηγέτης.

Όλα αυτά τα χαρακτηριστικά και η δράση που ανέπτυξε ο σύντροφός μας Χρήστος, πήγαζαν από την κοσμοθεωρία του Κομμουνισμού στην οποία ήταν αφοσιωμένος, αφού υπήρξε μέχρι την τελευταία του πνοή μέλος και στέλεχος του Κ.Κ.Ε.

Το όνομα του Χρήστου Σταμούλου, θα μνημονεύεται για πάντα από τους εργαζόμενους στις αστικές συγκοινωνίες ως φωτεινό παράδειγμα μαχητικού, ταξικού συνδικαλιστή, που είχε εμπιστοσύνη στους συναδέλφους του και που υπερασπιζόταν θαρραλέα το δίκιο τους, υποστηρίζοντας ότι μόνο ενωμένοι, στην κατεύθυνση του οργανωμένου αγώνα, οι εργαζόμενοι έχουμε ελπίδα να αποσπάμε κατακτήσεις.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ !