Συνάδελφε-ισσα,
η πολιτική του «πάμε κι όπου βγει» είναι καθημερινό φαινόμενο στη λειτουργία των αστικών συγκοινωνιών, όπως και στους χώρους δουλειάς, σε σχολεία, σε νοσοκομεία και σε τόσες άλλες Κοιλάδες των Τεμπών. Η λειτουργία των συγκοινωνιών με τη σχέση κόστους – οφέλους η ιδιωτικοποίηση-απελευθέρωση τους, όπως επιβάλλει η ΕΕ, δημιουργούν ελλείψεις σε προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, υποχρηματοδότηση που επιφέρει ελλείψεις σε ανταλλακτικά, τον απαρχαιωμένο και επιβαρυμένο με εκατομμύρια χιλιόμετρα στόλο και τα ελλιπέστατα μέτρα προστασίας της ζωής και της ασφάλειας εργαζομένων και επιβατών.
Οι κίνδυνοι και η ταλαιπωρία είναι πλέον καθημερινότητα. Η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες και τα εκατομμύρια λαού της Αττικής που μετακινούνται με αυτές, είναι απαράδεκτη και δύσκολη. Ο κίνδυνος ενός δυστυχήματος πολλαπλασιάζεται καθώς οι πολιτικές που δημιούργησαν τα Τέμπη συνεχίζονται και έχουν οδηγήσει τις αστικές συγκοινωνίες στη σημερινή κατάσταση.
Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα και είναι χαρακτηριστικά.
Λεωφορεία που αρπάζουν φωτιά εν κινήσει, συρμοί του μετρό που βγάζουν καπνούς, βαγόνια στον ηλεκτρικό χωρίς κλιματισμό, πόρτες συρμών που ανοίγουν από μόνες τους, στάσεις γεμάτες κόσμο με τεράστια αναμονή, στρίμωγμα σε κάποιο ΜΜΜ όταν αυτό κάποια στιγμή εμφανιστεί ακαθάριστα λεωφορεία, συνθέτουν ένα ατελείωτο καθημερινό μαρτύριο για τους επιβάτες. Την ίδια ώρα, οι περιορισμένοι χρόνοι δρομολογίων για τους οδηγούς, η εντατικοποίηση της εργασίας μας, ακόμα και με δουλειά ως και 31 μέρες το μήνα, με αρκετούς συναδέλφους μας να κάνουν και δεύτερη δουλειά λόγω των τσακισμένων και καθηλωμένων μισθών μας δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα εξουθένωσης και αγανάκτησης στους εργαζόμενους των αστικών συγκοινωνιών.
Επιπλέον η μεγάλη αύξηση του μέσου όρου ηλικίας του προσωπικού ειδικά τα τελευταία 15 χρόνια έχει οδηγήσει σε μαζικές συνταξιοδοτήσεις οι οποίες δεν έχουν αντικατασταθεί με αντίστοιχο αριθμό προσλήψεων. Οι όποιες προσλήψεις έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια είναι με το σταγονόμετρο μακριά από τις πραγματικές ανάγκες σε προσωπικό που είναι απαραίτητο. Αλλά και αρκετοί από τους νεοπροσληφθέντες παραιτούνται λόγω των χαμηλών μισθών, της εντατικοποίησης και των αντίξοων συνθηκών εργασίας.
Όλα αυτά που μας ταλαιπωρούν καθημερινά θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν οι μέχρι τώρα κυβερνήσεις και διοικήσεις σε ΟΣΥ και ΣΤΑΣΥ έκαναν δεκτές τις προτάσεις των εργαζομένων.
Διεκδικούμε:
-Έξω οι ιδιώτες από τις συγκοινωνίες. Καμιά επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο των συγκοινωνιών. Επιστροφή στην ΟΣΥ των γραμμών που έχουν δοθεί στην κοινοπραξία.
-Λήψη όλων των απαραίτητων μέτρων προστασίας της ζωής και της ασφάλειας εργαζομένων και επιβατών.
– Προσλήψεις όλου του απαραίτητου αριθμού ΜΟΝΙΜΟΥ προσωπικού με πλήρη με εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
-Εκσυγχρονισμός με τον απαραίτητο, νέο, σύγχρονο στόλο λεωφορείων και τρένων που θα ανήκουν σε ΟΣΥ και ΣΤΑΣΥ αντίστοιχα.
-Κατάρτιση νέων οργανογραμμάτων και σχεδιασμός του συγκοινωνιακού έργου με βάση τις σύγχρονες ανάγκες μετακίνησης του λαού της Αττικής.
– Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς.
– Επαναφορά 13-14 μισθού.
-Μισθολογική προσμέτρηση της προϋπηρεσίας των νεοπροσληφθέντων.
Αντί όσοι κυβέρνησαν και κυβερνούν τη χώρα μέχρι και σήμερα να ικανοποιήσουν αυτά τα αιτήματα, εφάρμοσαν ολέθριες πολιτικές στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση, με βάση τους κανονισμούς της Ε.Ε. Για τις κοινωνικές ανάγκες όπως είναι η συγκοινωνία η κυβέρνηση δεν δίνει την απαραίτητη χρηματοδότηση, ενώ για τις πολεμικές προετοιμασίες, τους εξοπλισμούς και τις στρατιωτικές αποστολές εκτός συνόρων στα πλαίσια του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. ξοδεύει πακτωλό δισεκατομμυρίων, μπλέκοντας ακόμα πιο πολύ τον λαό μας στους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και σε μια πιθανότατη πλέον γενικευμένη πολεμική σύγκρουση.
Οι νόμοι του ΠΑΣΟΚ (2011), του ΣΥΡΙΖΑ (2018) και της ΝΔ (2020,2024) προώθησαν σε μεγάλο βαθμό την ιδιωτικοποίηση-απελευθέρωση, άφησαν τεράστια κενά σε προσωπικό και δημιούργησαν τεράστιες ελλείψεις σε ανταλλακτικά, σύγχρονο στόλο και μέτρα υγείας και ασφάλειας στην εργασία. Ταυτόχρονα <<έκοψαν>> συγκοινωνιακό έργο με περικοπή γραμμών και δρομολογίων.
Όλα αυτά δημιούργησαν συνθήκες που από τη μια αλωνίζουν και κερδοφορούν επιχειρηματικοί όμιλοι των μεταφορών και εργολάβοι μέσα στις συγκοινωνίες και από την άλλη ο λαός της Αττικής που χρησιμοποιεί τα ΜΜΜ και οι εργαζόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με επικίνδυνα περιστατικά για τη ζωή τους και με αφόρητη ταλαιπωρία καθημερινά.
Συνάδελφε-ισσα,
σήμερα υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για αστική συγκοινωνία που θα έχει ως μοναδικό κριτήριο την πλήρη κάλυψη των αναγκών μετακίνησης του λαού της Αττικής και δεν θα λειτουργεί με κριτήριο το κέρδος των επιχειρηματιών.
Σε αυτή την κατεύθυνση απαιτείται να δυναμώσει ο αγώνας των εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες και των επιβατών μέσα από τους μαζικούς φορείς του κινήματος για σύγχρονες, ασφαλείς, συχνές, φθηνές αποκλειστικά δημόσιες αστικές συγκοινωνίες.
