Κλείνουν τα φαρμακεία τους οι φαρμακοποιοί σε όλη την χώρα την Τετάρτη 15 Ιούλη, σύμφωνα με απόφαση του ΔΣ του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου.
Οι φαρμακοποιοί αντιδρούν στο νέο μνημόνιο που υπέγραψε η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που διαλύει τα φαρμακεία της γειτονιάς και επιδεινώνει τους όρους της φαρμακευτικής περίθαλψης των ασθενών.
Παράλληλα, εκείνη την ημέρα θα πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου, με θέμα την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων.
Οι προσυγκεντρώσεις των σωματείων και των Λαϊκών Επιτροπών, στα πλαίσια του συλλαλητηρίου του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια, την Τετάρτη 15 Ιούλη, θα πραγματοποιηθούν στις 7.00 π.μ.
Τα σημεία των προσυγκεντρώσεων είναι τα εξής:
Πλατεία Βάθης: Εργαζόμενοι σε Μέταλλο, Φάρμακο, Τύπο – Χαρτί, Χημική Βιομηχανία, Ενέργεια, Τρόφιμα – Ποτά, Κλωστοϋφαντουργία, Μεταφορές, Χρηματοπιστωτικό, Τηλεπικοινωνίες και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.
Κάνιγγος: Εργαζόμενοι σε Κατασκευές, Εμπόριο, Λογιστές, Ιδιωτικοί Υπάλληλοι, Δικηγόροι, Επισιτισμός – Τουρισμός, Σύλλογοι Φοιτητών και Σπουδαστών, Σύλλογος Σπουδαστών Δημοσίων ΙΕΚ, Σύλλογοι Εκπαιδευτικών, Εργαζόμενοι στα ΑΕΙ – ΤΕΙ, Σωματεία από τον χώρο της Υγείας, Καλλιτέχνες, Λαϊκές Επιτροπές και μαζικοί φορείς της Α΄ Αθήνας και του Γαλατσίου, των Μεσογείων και των Ανατολικών Συνοικιών, Κλαδικά Σωματεία Αττικής της ΠΑΣΕΒΕ και ο Σύλλογος Αυτοαπασχολούμενων Α’ Αθήνας.
Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (πρ. Κοτζιά): Λαϊκές Επιτροπές και μαζικοί φορείς από τον Πειραιά, τον Νότιο Τομέα της Αττικής και οι Συνταξιουχικές Οργανώσεις.
Πλατεία Καραϊσκάκη: Εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, στο Δημόσιο, Λαϊκές Επιτροπές και μαζικοί φορείς Δυτικού Τομέα Αττικής, του Βόρειου Τομέα Αττικής και του Θριάσιου Πεδίου.
Μαζικές εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς και εργοτάξια πραγματοποίησε την Τρίτη το πρωί το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας.
Με την ανακοίνωση στο χέρι απηύθυναν στους εργαζόμενους κάλεσμα συμμετοχής στο συλλαλητήριο του ΠΑΜΕ την Τετάρτη 15 Ιούλη ενάντια στο 3ο μνημόνιο, ενάντια στη νέα βάρβαρη συμφωνία.
Το Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας κάλεσε τους εργαζόμενους να βρεθούν στο δρόμο του αγώνα και να πουν το πραγματικό ΟΧΙ, γιατί μόνο έτσι μπορεί να μπει φρένο στο 3ο μνημόνιο.
Στο εργοτάξιο «Κέντρο Πολιτισμού» του Ιδρύματος Νιάρχου μοιράστηκε η ανακοίνωση του Συνδικάτου, κολλήθηκαν αφίσες και κρεμάστηκε ένα γιγαντοπανό που καλούσε τους συναδέλφους να βγουν στους δρόμους του αγώνα για να μην περάσουν τα νέα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Μετά από μια ώρα η εργοδοσία κατέβασε το πανό, «ενοχλημένη» από την προπαγάνδιση του συλλαλητηρίου και την απόφαση των εργαζομένων να αντιπαλέψουν τα νέα μέτρα.
Από το βράδυ της περασμένης Πέμπτης, οπότε και επιταχύνθηκαν οι διεργασίες για την ολοκλήρωση της συμφωνίας με τους θεσμούς και τη δρομολόγηση της νέας δανειακής σύμβασης, το επιχείρημα που αναμασούν η κυβέρνηση και όλα τα αστικά κόμματα είναι ένα: «Τώρα οι στιγμές είναι κρίσιμες. Θα ψηφίσουμε όλοι μαζί την ολοκλήρωση της συμφωνίας και από Δευτέρα θα συζητήσουμε για ευθύνες και διαφορές».Δεν υπάρχει πιο αποκαλυπτικό, αλλά ταυτόχρονα και πιο ύπουλο επιχείρημα. Στην πραγματικότητα, η συγκυβέρνηση και οι άλλες αστικές δυνάμεις δεν το απευθύνουν ο ένας στον άλλο. Αλλωστε, στις μεταξύ τους συναντήσεις και στη Σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών που έγινε την περασμένη Δευτέρα, οι αβροφροσύνες και το κλίμα συναίνεσης περίσσεψε. Ολοι συμφώνησαν ότι η εντολή προς την κυβέρνηση είναι να γυρίσει από τις διαπραγματεύσεις στα τέλη της βδομάδας, έχοντας στα χέρια της μια συμφωνία με τους ιμπεριαλιστικούς θεσμούς.
Επομένως, η υπόδειξη για σιωπή, στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος», απευθύνεται από όλους στο λαό. Σ’ αυτόν λένε να λουφάξει, να καταπιεί τη γλώσσα του, να μη διαμαρτυρηθεί για τη νέα σφαγή που του ετοιμάζουν, για το επόμενο μνημόνιο που έρχεται. Τη συναίνεση του λαού πάνε να εκβιάσουν, αναπαράγοντας τα ίδια ψευτοδιλήμματα που έκαναν θραύση την περίοδο που ψηφίζονταν τα μνημόνια 1 και 2, καταδικάζοντας εκατομμύρια λαϊκά νοικοκυριά στη χρεοκοπία.
Τον ίδιο λαό, που πριν από λίγες μέρες τον καλούσαν να εκδηλώσει δημοκρατικά τη θέλησή του, υποδεικνύοντάς του να ψηφίσει είτε «ναι», είτε «όχι», τώρα, αφού πήραν αυτό που ήθελαν, δηλαδή τη συναίνεσή του σε μια συμφωνία για νέο μνημόνιο, του λένε να κάτσει θεατής στη γωνία, αν όχι χειροκροτητής των κομμάτων που με εθνική ομοψυχία «σώζουν» την πατρίδα από τη χρεοκοπία της δραχμής. Αυτή είναι η αντίληψή τους για τα όρια και το περιεχόμενο της παρέμβασης του λαού στην αστική δημοκρατία.
Θέλουν το λαό να εκδηλώνει, ακόμα και με διαδηλώσεις, την προτίμησή του στη μία ή στην άλλη εκδοχή που υπηρετεί τα συμφέροντα διαφορετικών μερίδων της αστικής τάξης, αλλά μπροστά στο γενικό συμφέρον των αστών τον θέλουν «σούζα», πλήρως ενσωματωμένο και χειραγωγημένο, στοιχισμένο πίσω από την υπεράσπιση του «εθνικού συμφέροντος», που είναι το προκάλυμμα για την υπηρέτηση των συμφερόντων της πλουτοκρατίας.
Με δεδομένα τα παραπάνω, η πρώτη άμεση και μαζική απάντηση που έδωσε το βράδυ της Παρασκευής το ΠΑΜΕ, με τις διαδηλώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις, έχει μεγάλη αξία. Σηματοδοτεί την ανάγκη να σπάσει ο λαός το κλίμα του φόβου, που αντικατέστησε τις φρούδες ελπίδες και την προσδοκία για κάτι καλύτερο, τα οποία καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ, ξέροντας καλά ότι κοροϊδεύει ωμά τους εργαζόμενους και τ’ άλλα λαϊκά στρώματα, που δεινοπάθησαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.
Τώρα που οι μάσκες έπεσαν, η χειραγώγηση και η διατήρηση της ανοχής προϋποθέτουν να σταθεί ο λαός με τρόμο μπροστά στις εξελίξεις και τα ψευτοδιλήμματα που του βάζουν, όπως να διαλέξει ανάμεσα στο να χρεοκοπήσει μέσα στην Ευρωζώνη ή να χρεοκοπήσει έξω από αυτή. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό που παραμένει κοινός τόπος είναι η χρεοκοπία του λαού, όπως μαρτυρούν και τα μέτρα που παρουσιάζει αυτές τις μέρες η κυβέρνηση, στην πρότασή της για τη νέα δανειακή συμφωνία.
Τι περιλαμβάνουν αυτά τα μέτρα; Ο σημερινός «Ριζοσπάστης» παρουσιάζει αναλυτικά την κυβερνητική πρόταση για συμφωνία και τις συνέπειες που θα έχει για το λαό. Αυτό που έχει σημασία είναι να σταθούμε σε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά των μέτρων. Ενα από αυτά είναι ότι τα μέτρα που θέλει να επιβάλει κι αυτή η κυβέρνηση, είναι πάγιες επιδιώξεις του κεφαλαίου, σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη και βέβαια στα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης και της ΕΕ.
Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τα μέτρα για το Ασφαλιστικό. Ποιος είναι ο στόχος της αύξησης των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, της μείωσης των συντάξεων, της μεγαλύτερης απαγκίστρωσης του κράτους από τη χρηματοδότηση του συστήματος, της μετατροπής επί της ουσίας της Ασφάλισης και της σύνταξης σε ατομική υπόθεση;
Σίγουρα, ο στόχος δεν είναι η «άρση των αδικιών» ή ο «εξορθολογισμός των δημοσιονομικών» και η «βιωσιμότητα των ταμείων», την οποία διαχρονικά οι κυβερνήσεις του κεφαλαίου την εξαρτούν από τις αντοχές της οικονομίας, δηλαδή από το πόσο «αντέχουν» οι καπιταλιστές και το κράτος τους να πληρώνουν για την Ασφάλιση, ώστε να μην απειλείται η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας τους.
Οι ανατροπές που έρχονται στο Ασφαλιστικό προστίθενται στις προηγούμενες αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις και αποτελούν επιδίωξη του κεφαλαίου, στο πλαίσιο της στρατηγικής του για μείωση του λεγόμενου «μη μισθολογικού κόστους», άρα και για βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς του. Το ίδιο ισχύει και για τις άλλες «μεταρρυθμίσεις» που συνοδεύουν τη νέα δανειακή σύμβαση.
Αν τα μέτρα περάσουν, αν καταφέρουν να φορτώσουν στην καμπούρα του λαού ένα ακόμα μνημόνιο, τα επόμενα χρόνια θα είναι ακόμα πιο δύσκολα, κύρια για τις νεότερες γενιές των εργαζομένων, για όσους βέβαια καταφέρουν να βρουν δουλειά. Το μέλλον που διαμορφώνεται για τους σημερινούς νέους είναι ζοφερό: Δουλειά χωρίς δικαιώματα, Ασφάλιση με προκαθορισμένες εισφορές, αλλά άγνωστες και αβέβαιες παροχές, οικογενειακή, προσωπική και κοινωνική ζωή σμπαράλια.
Η άθλια κατάσταση που βιώνουμε όλοι σήμερα στην Υγεία, θα χειροτερέψει κι άλλο, με ταυτόχρονη διεύρυνση της επιχειρηματικής δράσης μέσα και γύρω από το κρατικό σύστημα της Υγείας και της Πρόνοιας. Η φτώχεια και οι ταξικές ανισότητες θα μεγαλώσουν. Χιλιάδες μικροί ΕΒΕ θα κατασπαραχτούν από τα αδηφάγα μονοπώλια, το ίδιο και οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες.
Επομένως, η αντίδραση, η οργανωμένη αντίσταση και ο επιθετικός αγώνας ενάντια στα νέα μνημόνια και μέτρα είναι μονόδρομος για το λαό, χρέος απέναντι στις νεότερες γενιές. Σ’ αυτή την προσπάθεια πρωταγωνιστεί το ΠΑΜΕ, οι άλλες δυνάμεις της Κοινωνικής Συμμαχίας. Βέβαια, δεν ξεκινάμε τώρα. Από πίσω υπάρχει μια τεράστια παρακαταθήκη από τοπικούς, κλαδικούς και πανεργατικούς αγώνες, για κάθε μεγάλο και μικρό πρόβλημα που βασανίζει την εργατική – λαϊκή οικογένεια, με όλες τις μορφές πάλης, από τις πιο απλές μέχρι τις πιο σύνθετες και οξυμένες.
Το ΠΑΜΕ διαθέτει την πείρα και τις δυνάμεις εκείνες για να πρωτοστατήσει στην οργάνωση της πάλης του λαού ενάντια στο νέο μνημόνιο, αλλά και στα επιμέρους μέτρα που θα υλοποιούνται κατά κύματα, την επόμενη τουλάχιστον τριετία. Διαθέτει πλούτο επιχειρημάτων που επιβεβαιώνονται από την πείρα των λαϊκών στρωμάτων, για να αντιπαρατεθεί αποτελεσματικά με τις δυνάμεις του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, παλιού και νέου, τα ιδεολογήματα και την τρομοκρατία της εργοδοσίας.
Το ΠΑΜΕ, τα ταξικά συνδικάτα που συσπειρώνονται σ’ αυτό, έχουν πλαίσιο διεκδίκησης για ανάκτηση των απωλειών, που συγκρούεται με τα συμφέροντα της εργοδοσίας και των κομμάτων της. Πλαίσιο ασυμβίβαστης πάλης με τη λογική της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και του δρόμου ανάπτυξης που υπηρετεί την καπιταλιστική κερδοφορία, σε βάρος των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων.
Εχουν πείρα στην οργάνωση της αλληλεγγύης, στο αντιπάλεμα της επιθετικότητας της εργοδοσίας που κλιμακώνεται, στη συσπείρωση δυνάμεων που παλεύουν για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ικανοποίησης των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.
Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και επιβάλλουν τα πόδια μας να πάρουν φωτιά. Να μη μείνει εργοστάσιο, μαγαζί και γειτονιά που να μη μάθει για το χαρακτήρα των μέτρων, να μην ενημερωθεί για τις συνέπειες που θα έχουν στην καθημερινότητα και τη ζωή της εργατικής – λαϊκής οικογένειας. Τα ταξικά συνδικάτα να πρωτοστατήσουν στην οργάνωση της πάλης με όλες τις μορφές, ενάντια στα νέα μνημόνια και μέτρα. Να γίνουν οι τόποι δουλειάς οχυρά αντίστασης, στην περίπτωση που γίνουν νόμοι και η εργοδοσία επιχειρήσει να τα εφαρμόσει σε βάρος των εργαζομένων.
Μέσα από αυτή τη δράση, χρειάζεται να ανεβαίνει η συσπείρωση γύρω από τα αιτήματα και τους στόχους πάλης του ΠΑΜΕ, να δυναμώνει η γραμμή της ταξικής σύγκρουσης και να αδυνατίζει η κυρίαρχη γραμμή της ταξικής συνεργασίας, που υπηρετεί στο κίνημα ο εργοδοτικός κυβερνητικός συνδικαλισμός, παλιός και νέος. Να προχωράει η ανασύνταξη του κινήματος, η συμβολή της εργατικής πάλης στο χτίσιμο και το βάθεμα της Λαϊκής Συμμαχίας.
Με υποκριτικά ευχολόγια περί υποστήριξης του αγώνα του παλαιστινιακού λαού, ο υπουργός Εξωτερικών της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, Ν. Κοτζιάς, επισκέφτηκε την Τρίτη την Παλαιστίνη, όπου συναντήθηκε στη Ραμάλα με τον υπουργό Εξωτερικών, Ρ. Αλ Μάλκι, ενώ στη συνέχεια έγινε δεκτός από τον Παλαιστίνιο Πρόεδρο, Mαχμούντ Αμπάς.
Συγκεκριμένα, ο Ν. Κοτζιάς, μετά τη συνάντησή του με τον Παλαιστίνιο ΥΠΕΞ, έκανε δηλώσεις του τύπου: «Είμαστε παλιοί φίλοι και υπήρχε πάντα αμοιβαία αλληλεγγύη μεταξύ μας. Η Ελλάδα πάντα υποστήριζε τον παλαιστινιακό αγώνα και το δίκαιο αίτημα του παλαιστινιακού λαού για ένα κυρίαρχο, ανεξάρτητο και βιώσιμο κράτος της Παλαιστίνης. Η στήριξή μας συνεχίζεται σήμερα». Ότι «η Ελλάδα υποστηρίζει τη λύση στη βάση των κρατών μεταξύ της Παλαιστίνης και του Ισραήλ, σε όλα τα επίπεδα και σε όλα τα διεθνή φόρα και οργανισμούς». Εξάλλου, παρέδωσε στον Πρόεδρο Αμπάς επίσημη πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης και του Προέδρου της Δημοκρατίας να επισκεφτεί την Αθήνα.
Νωρίτερα, βέβαια, και υλοποιώντας την κυβερνητική πολιτική, είχε στο Ισραήλ συναντήσεις με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό και υπουργό Εξωτερικών, Μπ. Νετανιάχου, με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, υπουργό Εσωτερικών και κύριο διαπραγματευτή για το Παλαιστινιακό, Σ. Σαλόμ, με τον υπουργό Ενέργειας, Γ. Στάινιτζ, με την αναπληρώτρια υπουργό Εξωτερικών, Τζ. Οτεβέλι, και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας του Ισραήλ, Ρ. Ρίβλιν, συζητώντας και ζητήματα «ασφάλειας» και «σταθερότητας», προτεραιότητες του ευρωατλαντικού άξονα, που βάζουν στο στόχαστρο τους λαούς. Άλλωστε, οι αναφορές του στη «στρατιωτική συνεργασία» μεταξύ των δύο κρατών παραπέμπουν σε ευθεία στήριξη της πολεμικής μηχανής της ισραηλινής αστικής τάξης, που ματώνει καθημερινά τον παλαιστινιακό λαό.
Η μετάβαση αυτή του Έλληνα ΥΠΕΞ στο Ισραήλ, οι συνεχείς επαφές μεταξύ των κυβερνήσεων των δύο χωρών, οι αλλεπάλληλες συνεκπαιδεύσεις των Ενόπλων Δυνάμεων Ελλάδας και Ισραήλ, οι εξαγγελίες της ελληνικής κυβέρνησης περί ενιαίου αμυντικού δόγματος Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, εντάσσονται στο σχέδιο της ελληνικής αστικής τάξης να επεκτείνει και να διευρύνει τους άξονες συνεργασίας της με τις αστικές τάξεις άλλων χωρών της Ανατολικής Μεσογείου, προκειμένου να αναβαθμιστεί γεωστρατηγικά και να διεκδικήσει μεγαλύτερο μερίδιο στην εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων.
Άλλωστε, όπως δήλωσε ο Έλληνας ΥΠΕΞ, μετά την ολοκλήρωση των επαφών του στο Ισραήλ: «Μπορούμε να χαρακτηρίσουμε επιτυχημένο το ταξίδι μας στο Ισραήλ (…) Συζητήσαμε για τη συνεργασία Ελλάδας – Ισραήλ, βρήκαμε τα κοινά μας σημεία (…) αυτό που επεξεργαστήκαμε ήταν οι κοινές στρατηγικές που μπορούμε να έχουμε σε ζητήματα ενέργειας, τεχνολογίας, αξιοποίησης του νερού, στρατιωτικής συνεργασίας και συνεργασίας σε ζητήματα ασφάλειας και σταθερότητας. Μιλήσαμε για την ανάγκη να συμβάλουν και τα δύο κράτη στη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου», με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τους λαούς της περιοχής.
Με σύνθημα «όλοι στους δρόμους» το ΠΑΜΕ διοργανώνει συλλαλητήριο την Τρίτη 23 Ιούνη, στην Ομόνοια, στις 6 μ .μ.
Καλεί σε «λαϊκή κινητοποίηση για να μπλοκάρουμε τη νέα αντιλαϊκή συμφωνία λαιμητόμο, τα νέο αντιλαϊκό πακέτο που φέρνουν να μας φορτώσουν».
Την ίδια μέρα οι συνταξιούχοι διοργανώνουν πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Οι συνταξιούχοι θα συγκεντρωθούν στις 6 μ.μ. στα Προπύλαια και θα ακολουθήσει πορεία προς το Μέγαρο Μαξίμου.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΠΑΜΕ για το συλλαλητήριο:
«ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ!
Λαϊκή κινητοποίηση για να μπλοκάρουμε τη νέα αντιλαϊκή συμφωνία λαιμητόμο, τo νέο αντιλαϊκό πακέτο που φέρνουν να μας φορτώσουν!
ΟΧΙ στα μνημόνια διαρκείας, στα νέα μέτρα πτώχευσης του λαού!
Αρκετά πληρώσαμε, αρκετά ματώσαμε!
Πάρε την υπόθεση στα χέρια σου λαέ!
Έχουμε χρέος απέναντι στη ζωή μας και στα παιδιά μας, να αντισταθούμε!
Η λύση βρίσκεται στους αγώνες που κρατούν τις σημαίες των εργατικών λαϊκών συμφερόντων, στα πανό και τα πλακάτ αναγράφονται τα δικαιώματα και οι ανάγκες μας και όχι οι ανάγκες των αφεντικών. Η λύση βρίσκεται στην αναμέτρηση στους χώρους δουλειάς, στην κατά μέτωπο αντεπίθεση μας απέναντι στους εκμεταλλευτές μας, στους μοναδικούς κερδισμένους των νέων βάρβαρων μέτρων.
Βάζουμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές!
Γυρνάμε την πλάτη σε αυτούς που μας θέλουν να βαράμε παλαμάκια στο ρυθμό της κυβέρνησης και των εταίρων της, κλακαδόροι σε μια διαπραγμάτευση που μας σπρώχνει στη φτώχεια για τα κέρδη λίγων.
Γυρνάμε την πλάτη στους υπερασπιστές της ΕΕ στις ενώσεις των καπιταλιστών και τους υπηρέτες τους που διαδηλώνουν για το δικαίωμά τους να συνεχίσουν να ζουν από τον ιδρώτα των άλλων, να συνεχίζουν να εκμεταλλεύονται ακόμα πιο άγρια τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού.
Δεν έχουμε σχέση με αυτούς! Δεν είμαστε ένα!
Δεν βάζουμε τα συνθήματα και τους αγώνες μας κάτω από ξένες σημαίες. Δεν έχουμε τα ίδια συμφέροντα, τις ίδιες ανάγκες, τους ίδιους καημούς και δυσκολίες με τους εκμεταλλευτές μας.
Με τα μονοπώλια ή με τις ανάγκες του λαού! Άλλος δρόμος δεν υπάρχει! Αγώνας, ρήξη με την ΕΕ και το δρόμο των μονοπωλίων είναι ο δικός μας δρόμος.
Καμία στήριξη στο νέο μνημόνιο όπως και να το ονομάσουν!
Καμία αποδοχή της βάρβαρης και αντιλαϊκής ΕΕ!
Στις 11 Ιούνη πάνω από 700 εργατικές λαϊκές οργανώσεις έδωσαν δυνατή απάντηση σε 60 πόλεις σε όλη την Ελλάδα.
Την Τρίτη η φωνή των εργαζόμενων των συνταξιούχων της νεολαίας των γυναικών θα ακουστεί ξανά!
Οι αγώνες μας δεν είναι παιχνίδι στους ανταγωνισμούς των μονοπωλίων, των προτάσεων και της πολιτικής της ΕΕ, του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, της Ρωσίας, της Κίνας. Ο λαός δεν έχει συμφέρον να διαλέγει το σχοινί που θα τον κρεμάσουν, συμφέρον του είναι στην αμφισβήτηση της εξουσίας τους.
Ο «μονόδρομος» της ΕΕ αποδεικνύεται καταστροφικός, επιζήμιος για τα εργατικά – λαικά συμφέροντα.
ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!
Εργαζόμενη, εργαζόμενε, άνεργε, νέα και νέε,
Μην δεχτείς:
το συνεχόμενο χτύπημα στο λαϊκό εισόδημα, στους μισθούς, στις συντάξεις.
τους νέους φόρους και τα νέα χαράτσια.
Οι ζωές μας δε σηκώνουν άλλα μέτρα. Οι ανάγκες μας δεν μπορούν να περιμένουν! Εδώ και τώρα, κόντρα στην τρομοκρατία και τους εκβιασμούς, διεκδικούμε:
Κάλυψη όλων των απωλειών.
Αποκατάσταση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Κατάργηση των αντεργατικών νόμων.
Ουσιαστική προστασία όλων των ανέργων.
Οργανώνουμε την απάντηση μας!
Ενισχύουμε τη δύναμη μας!
Δυναμώνουμε τα σωματεία μας σε κάθε κλάδο! Απαντάμε αγωνιστικά! Σπάμε το κλίμα φόβου, τους εκβιασμούς και τις απειλές των αφεντικών, της κυβέρνησης, της ΕΕ – ΔΝΤ – ΕΚΤ.
Μόνο η δική μας δύναμη και στάση μπορεί να καταργήσει αντιλαϊκούς νόμους, μνημόνια και αφεντικά!».
