
Η εκδήλωση των ασφαλιστικών εταιρειών ήταν ο πιο κατάλληλος χώρος ώστε ο πρόεδρος της ΝΔ, Κυρ. Μητσοτάκης, να επαναδιατυπώσει την πρόταση του κόμματός του για την απευθείας ιδιωτικοποίηση της Κοινωνικής Ασφάλισης, με το μοντέλο των «τριών πυλώνων», που σηματοδοτεί την κλιμάκωση της αντιασφαλιστικής επίθεσης, πάνω στο έδαφος που δημιούργησε ο νόμος Κατρούγκαλου και συνολικά οι προηγούμενοι αντιασφαλιστικοί νόμοι, οι οποίοι είχαν αποτέλεσμα την υπονόμευση της δημόσιας Ασφάλισης και το πετσόκομμα συντάξεων και παροχών.
Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, που ανέπτυξε εκ νέου χτες ο πρόεδρος της ΝΔ, ο πρώτος πυλώνας θα παρέχει εθνική σύνταξη με βάση τις «αντοχές της οικονομίας» και θα υπάρχει μία ανταποδοτική σύνταξη, που, όπως είπε, πρέπει να συνδέεται πιο αναλογικά από ό,τι σήμερα με τις εισφορές, ενώ η ΝΔ τάσσεται υπέρ της μετατροπής του δεύτερου πυλώνα σε αμιγώς κεφαλαιοποιητικό, τουλάχιστον για τους νέους ασφαλισμένους, χωρίς δηλαδή να κατοχυρώνεται το ύψος της σύνταξης και κυρίως με τη δυνατότητα αυτός ο πυλώνας να μπορεί να περάσει στα χέρια ιδιωτικών παρόχων. Οσον αφορά στον αμιγώς ιδιωτικό τρίτο πυλώνα, το μοντέλο προβλέπει την ισχυρή στήριξή του με τη μη φορολόγηση των εισφορών.
Ο πρόεδρος της ΝΔ ανέφερε ότι θα υπάρχει «κόστος μετάβασης» από το ένα σύστημα στο άλλο και το κράτος θα αναλάβει αρχικά την υποχρέωση να το καλύψει. «Σταδιακά όμως το σύστημα αυτό θα δημιουργεί μεγάλα αποθεματικά, έναν κουμπαρά που θα επενδύσει στην οικονομία μας. Οπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, όπου τα ασφαλιστικά ταμεία είναι οι μεγαλύτεροι και θεσμικά καταρτισμένοι επενδυτές», είπε, με τα λεφτά των ασφαλισμένων να γίνονται κεφάλαια για τις «επενδύσεις» των επιχειρηματικών ομίλων.
Εσπευσε, δε, επιχειρώντας να απαντήσει στην κριτική ότι είναι το ασφαλιστικό σύστημα της Χιλής του Πινοσέτ και επιβεβαιώνοντας ότι οι βάρβαρες αντιασφαλιστικές ανατροπές προωθούνται ενιαία σε όλη την ΕΕ, να τονίσει ότι αυτό το σύστημα εφαρμόζεται σε μια σειρά χώρες της Ευρώπης.
Ο πρόεδρος της ΝΔ, μάλιστα, στη γνωστή λογική ΕΕ και κεφαλαίου που βλέπει την προστασία από τις φυσικές καταστροφές ως ατομική ευθύνη και «κόστος» για το αστικό κράτος, αλλά και ως ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για τους ομίλους, «επέκτεινε» τις αντιδραστικές προτάσεις για την Ασφάλιση και σε ό,τι αφορά την ασφάλιση των σπιτιών έναντι φυσικών καταστροφών (σεισμοί, πλημμύρες, πυρκαγιές), λέγοντας πως χρειάζεται «να εξετάσουμε έναν τρόπο όπου κράτος και ιδιωτικός τομέας από κοινού θα μπορούν να παρέχουν φθηνή ασφάλιση για τα ελληνικά νοικοκυριά για την περίπτωση σεισμού» και πως «αν ενώσουμε τις δυνάμεις μας και το κόστος αντασφάλισης για τέτοιες φυσικές καταστροφές, θα είναι σημαντικά μειωμένο».