Με αρκετές ταινίες, ενδιαφέρουσες οι περισσότερες, και αριστουργηματικό «Το λευκό πραξικόπημα» (1975) που προβάλλεται στην «Αλκυονίδα», η σημαντικότερη ταινία των σπουδαίων κινηματογραφιστών Χαϊνόφσκι και Σόιμαν, από τη Λαοκρατική Δημοκρατία Γερμανίας, αυτή η βδομάδα.

Πρεμιέρα απόψε για την ενδιαφέρουσα κολομβιανή ταινία «Στην αγκαλιά του φιδιού» (El abrazo de la serpiente – 2015), σε σκηνοθεσία του νεαρού Κολομβιανού Σίρο Γκέρα. Πρόκειται για περιπετειώδη περιπλάνηση στον Αμαζόνιο, η οποία εστιάζει στις ανεπούλωτες πληγές της αποικιοκρατίας. Δυο επιστήμονες, με μεγάλη απόσταση χρόνου, αναζητούν ένα ιερό φυτό με θαυματουργές θεραπευτικές ιδιότητες. Η σχέση τους με τον ιθαγενή Σαμάνο – τελευταίο επιζώντα της φυλής του – αποτυπώνει, μέσα από την ποιητική ορμή της ασπρόμαυρης, μη τουριστικής φωτογραφίας του τοπίου, μια εθνογραφικού χαρακτήρα σπουδή πάνω στο εκρηκτικό αντάμωμα δύο κόσμων. (Δείτε εδώ το Trailer).

Πρεμιέρα και για το ιστορικό ποιητικό δοκίμιο του Αλεξάντρ Σοκούροφ «Η Κιβωτός των ανθρώπων» (Francofonia – 2015). Πυκνή και πλούσια συλλογιστική για το Μουσείο του Λούβρου, το ρόλο της τέχνης, του πνεύματος και του πολιτισμού. Ο Σοκούροφ σχεδίασε μια πλούσια και ποικίλη παλέτα, με κείμενα και τόνους που συνεχώς ανανεώνουν τις οπτικές απολαύσεις. Κάποιες εικόνες μάλιστα έχουν μια πατίνα κεχριμπαριού σαν τους παλιούς πίνακες και η δραματοποίηση των αρχών του ’40 διαθέτει μια τρεμοπαίζουσα λάμψη. Βλέποντας την ταινία, προκύπτει μια πολύ ευρύτερη εικόνα όπου ο μέγας γαλλόφιλος Σοκούροφ, μέσω της υπερβολικά παρούσας φωνής του σε voice over, ασχολείται με το Παρίσι και τη φιλοσοφική ιδέα ενός μεγάλου μουσείου, ενσωματώνοντας παράλληλα πολλά περισσότερα θέματα που συναντήσαμε σε προγενέστερα ντοκιμαντέρ του δημιουργού για κλασικούς καλλιτέχνες, κυρίως όμως στην ταινία «Ρωσική κιβωτός». Αυτή η ταινία, πάντως, δεν συνιστά άθροισμα προγενεστέρων. Βρισκόμαστε στο 1940. Οι ναζί έχουν καταλάβει το Παρίσι και το Λούβρο… τα σημαντικότερα έργα του οποίου έχουν ήδη μεταφερθεί σε ασφαλείς πύργους. Αφορμή της ίντριγκας η συνεργασία του επικεφαλής του Λούβρου και του Γερμανού αξιωματικού, γαλλόφωνου κόμη Μέτερνιχ, για την προστασία των θησαυρών του Μουσείου, για τη διάσωση αυτής της ζωντανής κιβωτού του ανθρώπινου πολιτισμού. Τα ενδιάμεσα διαστήματα συνιστούν μαθήματα πάνω στην, ανά τους αιώνες, κατασκευή του Λούβρου και την καθημερινότητα των Παριζιάνων – με χρήση αρχειακού υλικού εποχής – και μετά τη χιτλερική εισβολή… Ιδιαίτερα προσωπική και σαγηνευτική ταινία, που κάπου αναρωτιέται γιατί τάχα οι ναζί να διασφαλίζουν την ακεραιότητα του Παρισιού ενώ καταστρέφουν επίτηδες άλλες μεγαλουπόλεις, όπως το Λένινγκραντ με το Μουσείο Ερμιτάζ που υπέφερε τόσα δεινά… Το Παρίσι, βέβαια, αντιπροσωπεύει κάτι πολύ μεγαλύτερο από τη Γαλλία. Και το Λούβρο είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα κτίριο γεμάτο τεράστια έργα τέχνης. Πρωταγωνιστούν οι Λουί Ντο ντε Λενκεσένγκ και Μπέντζαμιν Ούτζερατ. (Δείτε εδώ το Trailer).

Πρεμιέρα, τέλος, έχει και το σίκουελ του «Cloverfield», «10 Cloverfield Lane» (2016), ένα μετα-αποκαλυπτικό, κλειστοφοβικό αμερικάνικο θρίλερ παραγωγής Τζέι Τζέι Εϊμπραμς, σε σκηνοθεσία του Νταν Τράχτενμπεργκ και με πρωταγωνιστές τους Τζον Γκούντμαν, Μέρι Ελίζαμπεθ Γουίνστεντ και Τζον Γκάλαχερ Τζούνιορ. (Δείτε εδώ το Trailer).

Κριτική: Τζία Γιοβάνη