
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών, ύστερα από μακρά μάχη με τον καρκίνο, ο γνωστός ζωγράφος και καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών, Παναγιώτης Τέτσης. Διαβάστε το άρθρο »

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 91 ετών, ύστερα από μακρά μάχη με τον καρκίνο, ο γνωστός ζωγράφος και καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών, Παναγιώτης Τέτσης. Διαβάστε το άρθρο »
Επτά φρέσκες ταινίες κάνουν πρεμιέρα σήμερα το βράδυ. Αρχίζουμε τη σύντομη μας παρουσίαση με το σίκουελ του «Ο Ολυμπος έπεσε» (2013), που μεταφέρει τους γνωστούς μας ήρωες στο Λονδίνο για μια καινούργια περιπέτεια, γεμάτη εκρηκτική δράση και αγωνία! «Το Λονδίνο έπεσε» (2016) ο τίτλος της αγγλοαμερικάνικης παραγωγής σε σκηνοθεσία Μπαμπάκ Νατζαφί που προασπίζεται το αμερικάνικο λάιφ στάιλ, επιβεβαιώνοντας το αμερικανικό κοινό, με αρκετά ξεκάθαρο μήνυμα στο πνεύμα του Τραμπ, ότι θα επιβιώσει όποιου τρομοκρατικού χτυπήματος. Το στόρι της ταινίας μιλά για έναν Πακιστανό έμπορο όπλων που θέλει να εκδικηθεί τις ΗΠΑ γιατί βομβάρδισαν το γάμο της κόρης του. Αυτός και οι συνεργάτες του σκοπεύουν να δολοφονήσουν τους ισχυρούς ηγέτες της Γης ενώ θα βρίσκονται στο Λονδίνο για την κηδεία του Αγγλου πρωθυπουργού, που πέθανε υπό μυστηριώδεις συνθήκες, και ο Αμερικανός Πρόεδρος με το σωματοφύλακά του θα προβάλουν σκληρή αντίσταση, σε αντιπαράθεση με τους παραλυμένους Εγγλέζους… Η Αμερική έχει φέτος προεδρικές εκλογές, έτσι οι Αμερικάνοι παρουσιάζονται ως οι πιο θαρραλέοι, έξυπνοι, κυνικοί και καλύτεροι στο να χτυπιούνται με τον «εχθρό». Με δόση χιούμορ χλευάζονται οι αδύναμοι ηγέτες άλλων χωρών σε σχέση με τον Αμερικανό Πρόεδρο που είναι αποτελεσματικός, θαρραλέος, δυνατός και 100% αποφασισμένος να προστατέψει το Σύνταγμα της χώρας του. Πρόσω ολοταχώς, λοιπόν, με την αρκετά καλοφτιαγμένη ταινία δράσης, με το σαφές μήνυμα «America fuck yeah!». (Δείτε εδώ το Trailer)
Πρεμιέρα και για το αμερικανικό θρίλερ επιστημονικής φαντασίας – που όμως δεν κατορθώνει ποτέ να μεταδώσει μια αίσθηση κινδύνου ή κρεμάμενης απειλής – «5ο Κύμα» (2016) του Τζέι Μπλέικσαν, κινηματογραφική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου του Rick Yancey. Το βιβλίο αυτό είναι το πρώτο της τριλογίας του Yancey. Το δεύτερο έχει τίτλο «The Infinite Sea» και το τρίτο «The Last Star». Πρόκειται για κακή ιστορία χαμού, μετα-αποκαλυπτικής επιστημονικής φαντασίας, όπου ο κόσμος όπως τον ξέρουμε έχει καταστραφεί – τα πάντα καταρρέουν εκτός από τις κομμώσεις – και οι νεαροί πρωταγωνιστές προσπαθούν να επιβιώσουν και ταυτόχρονα να σώσουν τον κόσμο. Η Κάσι, μια νορμάλ 16χρονη, βλέπει να έρχεται η καταστροφή στη μικρή της πόλη στο Οχάιο με τη μορφή ενός τεράστιου πλωτού διαστημόπλοιου, που ελευθέρωσε 4 κύματα βιβλικής καταστροφής. Σκοτάδι, τεράστια κύματα, αρρώστιες και τέλος επίγεια εισβολή που εξοντώνει τους κατοίκους της Γης. Μετά τα 4 κύματα, η Κάσι αναμένει το 5ο με τέλεια κόμμωση… Ταινία «show-biz» – και όχι «show art» – τσιγκούνικη παραγωγή, κακογραμμένη, χωρίς σχήμα, μια δίωρη πορεία με αυτόματο πιλότο φτηνής τηλεοπτικής σειράς. Ενα είδος πλαστικού προϊόντος, που δυστυχώς είναι μόνο το πρώτο κύμα της επικείμενης τριλογίας… (Δείτε εδώ το Trailer)
Ποιος μπαμπάς θα είναι ο νικητής; Ο Ντάστι με τους φουσκωμένους μύες ή ο μαλακός, αξιόπιστος και κοινός Μπραντ; «Ο Μπαμπάς γύρισε» (2015) τιτλοφορείται η αμερικανική οικογενειακή κωμωδία που ρίχνει όλο το βάρος των διαλόγων της στις περιοχές κάτω από τη ζώνη. Ο πατριός Μπραντ είναι στείρος μετά από ένα ατύχημα, αλλά καλός πατέρας, έως ότου εμφανίζεται πάνω στη μηχανή του, για να κατακτήσει ξανά το βασιλικό θρόνο του σπιτιού, ο βιολογικός πατέρας των παιδιών, Ντάστι. Το δυνατό χαρτί του Ντάστι είναι η μαμά Σάρα, που θέλει και τρίτο παιδί. Ελάχιστα σημεία ίσως απλά χαριτωμένα, σαν σύνολο όμως εξατμίζεται πάραυτα. (Δείτε εδώ το Trailer)
Τέλος, ήρθε η «Ζωούπολη» (2016), ταινία κινουμένων σχεδίων της Walt Disney Animation Studio και προβάλλεται μεταγλωττισμένη στα ελληνικά και σε 3D. Η Ζωούπολη, μια πολύβουη μεγαλούπολη με εντυπωσιακά τοπία, ανήκει αποκλειστικά στα ζώα! Η ιστορία της μιλά για την περιπέτεια της μικρής Τζούντι, που ανακαλύπτει ότι είναι το πρώτο κουνελάκι που θέλει να γίνει αστυνομικός, σε μια υπηρεσία με μεγάλα, σκληρά ζώα. Αυτό δεν φαίνεται εύκολο, αλλά η Τζούντι αποφασίζει να δείξει την αξία της και αρπάζει κάθε ευκαιρία για να λύσει μια δύσκολη υπόθεση. Η ταινία είναι θρίλερ, αλλά και μια γοητευτική συμφωνία αλληλεγγύης και φιλίας. (Δείτε εδώ το Trailer)
Κριτική: Τζία Γιοβάνη

Μια μικρή ιστορία απώλειας που κυλά σαν ήρεμο μακρύ ποτάμι… και πώς η απώλεια αυτή επηρεάζει τους ανθρώπους. Μια ταινία απλή και αργή, με γήινους τόνους, ένας ποιητικός στοχασμός για την αγάπη, τον πόνο και τη μνήμη μέσα από την αντιπαράθεση της αμείλικτης κίνησης της ζωής, πάντα προς τα μπρος και της αινιγματικής φύσης του ανθρώπου. Μια σπάνια βασκική παραγωγή, στη βασκική γλώσσα, που δεν περιέχει τίποτα που να θίγει αλλά και τίποτα που να εκπλήσσει ή να εμπνέει, με σχολιασμό για τη σύγχρονη κοινωνία της μη επικοινωνίας, γυρισμένη στα γοητευτικά, απάτητα και άγρια ορεινά τοπία της χώρας των Βάσκων, όπου η βροχή κρατά βδομάδες. Η ταινία έχει τρεις καλογραμμένους γυναικείους ρόλους, ενώ η ιστορία των τριών γυναικών που απρόσμενα, πλησίασαν η μία την άλλη χάρη στα μπουκέτα των λουλουδιών είναι κομψά κινηματογραφημένη, ζεστή στα βασικά της στοιχεία, χωρίς να φαίνεται ανόητη. Οι ερμηνείες εξαιρετικές, καθώς η εμβάθυνση των χαρακτήρων γίνεται μέσα από τη διαφοροποίηση.
Η 40χρονη Ανε μπήκε στην εμμηνόπαυση και αισθάνεται μοναξιά, μελαγχολία και εγκλωβισμό στον ατυχή γάμο της που μοιάζει κεφάλαιο που πάει να κλείσει. Μια μέρα έρχεται στην πόρτα της ένα θαυμάσιο μπουκέτο λουλουδιών χωρίς αποστολέα και σπέρνει την περιέργεια κύρια, μαζί με μια αίσθηση γενικότερης ελπίδας. Κάθε βδομάδα, την ίδια ώρα έρχεται κι ένα ολόφρεσκο θεσπέσιο μπουκέτο. Η Ανε μοιάζει να επιστρέφει ξανά στη χαρά της ζωής και δεν παύει να αναρωτιέται ποιος να στέλνει τα λουλούδια. Εμείς βέβαια γνωρίζουμε ότι ο αποστολέας είναι ο Μπενάτ, ένας συνάδελφος της Ανε, ένας γλυκός άνθρωπος παντρεμένος με την ξινή Λούρντες που δεν τα πηγαίνει καθόλου καλά με την πεθερά της Τερέ. Ο Μπενάτ, ο οδηγός του τεράστιου γερανού στην κατασκευαστική εταιρεία που η Ανε είναι γραμματέας, πηγαίνοντας ένα βροχερό απόγευμα να πάρει τη γυναίκα του από τη δουλειά χάνει τη ζωή του από αυτοκινητικό δυστύχημα. Ετσι σταματούν να καταφθάνουν στην Ανε τα ωραιότατα βδομαδιάτικα λουλούδια.
Οι δύο σκηνοθέτες τυλίγουν τα λουλούδια τους σε διακριτική μελαγχολία, δίπλα στους ρομαντικούς χαρακτήρες, όλοι τους με κρυφά, ανεκπλήρωτα όνειρα για τη μικρή τους καθημερινότητα, όλοι τους ανήμποροι να εκφράσουν τα συναισθήματά τους ανοιχτά. Η γενική έλλειψη επικοινωνίας δεν αντανακλάται μόνο στο λιγοστό διάλογο, αλλά και στον τρόπο που ο φακός απομονώνει τις απομακρυσμένες μεταξύ τους φιγούρες…
Με τους: Ιτσιάρ Ιτούνιο, Ναγκόρε Αραμπούρου, Ιτσιάρ Αϊζπούρου, Ανε Γκαμπαρέν, κ.ά.
Παραγωγή: Ισπανία (2014)

Σίγουρα εντυπωσιακό, καθαρά τεχνικά, το μονοπλάνο διάρκειας 138′ στο νυχτερινό Βερολίνο, που ξεκινά με τη συνάντηση μιας κοπέλας με μια παρέα νέων και φθάνει έως το φως της αυγής που διαλύει τις ψευδαισθήσεις της νύχτας. Το να κάνει κανείς μια ταινία «φαινομενικά μονοπλάνο», είναι ως επί το πλείστον φαλκιδευμένο κόλπο. Ο Σεμπάστιαν Σίπερ όμως κάνει το αυθεντικό. Καθόλου κοψίματα, καμιά δυσνόητη προσθήκη, μια σεκάνς μόνο μακρότατης διάρκειας στα σοκάκια του Βερολίνου μια απριλιάτικη νύχτα. Ολα σε μία και μοναδική λήψη που μπορεί να λειτουργεί, αλλά ουσιαστικά, δεν προσφέρει / προσθέτει τίποτα. Βέβαια, αν υπήρχαν κοψίματα και ραψίματα δεν είναι σίγουρο ότι η ταινία θα έφτανε στο φεστιβάλ Βερολίνου. Ο Σοκούροφ, επίσης, έκανε κάτι τεχνικά παρεμφερές σε βερσιόν μαμούθ, στο «Η Ρώσικη Κιβωτός» (2002) γυρισμένη στο Ερμιτάζ, με ίντριγκα να διαχέεται σε δυο αιώνες. Σε συνέντευξή του ο σκηνοθέτης παρομοίασε την τέχνη του κινηματογράφου με ένα ζώο που κανείς δεν πρέπει να δαμάσει πολύ. Αυτό σε αντιδιαστολή με τα σίγουρα και προβλέψιμα τρίπρακτα χαρτιά στο ίδιο καλούπι, που χρησιμοποιεί κατά κόρον ο κλάδος. Η ταινία εκτυλίσσεται σε πραγματικό χρόνο, πηγαίνει από το Α σε ένα χαώδες Β και ο σκηνοθέτης εννοεί ότι αυτό δεν είναι τέχνασμα αλλά τρόπος για να διατηρήσει την εκρηκτική απειθαρχία του μέσου.
Η Βικτόρια από τη Μαδρίτη, καίτοι βρίσκεται στο Βερολίνο τρεις μήνες δεν γνωρίζει κανέναν. Ενα βράδυ μετά από πάρτι, συναντά μια παρέα νεαρών που προτίθενται να της δείξουν την αληθινή πόλη, η κοπέλα φλερτάρει με έναν απ’ αυτούς με την επίμονη φλυαρία του μεθυσιού. Η ατμόσφαιρα μετά από ένα πάρτι είθισται να φορτίζεται με την αίσθηση ότι τα πάντα μπορούν να συμβούν και είθισται αυτό να ερμηνεύεται όπως ακριβώς έχουμε συνηθίσει από την ιστορία του σινεμά. Νεαρή μεθυσμένη γυναίκα και μεθυσμένοι νεαροί άνδρες σε ομάδα, αίσιο τέλος για την πρώτη σπανίως επιφυλάσσεται! Η ταινία όμως μέσα από σειρά ανατροπών εκτροχιάζεται παντελώς, παίρνει το δικό της δρόμο – δεν θα σας αποκαλύψουμε τίποτα παραπάνω – και μπαίνει όλο και πιο βαθιά στη σφαίρα του απίθανου…
Το σενάριο της ταινίας αριθμούσε 12 σελίδες και οι διάλογοι στο μεγαλύτερό τους μέρος ήταν αυτοσχέδιοι. Βέβαια, άλλο προθέσεις και σχεδιασμός και άλλο το αποτέλεσμα. Μετά το πρώτο ημίωρο ήθελα να διαγράψω την ταινία ως επιδέξια τεχνικά αλλά άνιση, σπασμωδική, ανούσια και ενοχλητική, ιδιαίτερα για έναν θεατή που δεν έχει πιει…
Με τους: Λάια Κόστα, Φρέντερικ Λάου, Μπουράκ Γιγκίτ, Φραντζ Ρογκόφκσι, Μαξ Μάουφ, κ.ά.
Παραγωγή: Γερμανία (2016)

Σειρά αποκριάτικων εκδηλώσεων διοργανώνει ο Δήμος Χαϊδαρίου. Σε αυτό το πλαίσιο προσκαλεί στο παραδοσιακό ψήσιμο της Τσικνοπέμπτης, στο αποκριάτικο ξεφάντωμα για τα παιδιά και στα «Κούλουμα» που διοργανώνει από κοινού με τον Επαγγελματικό Σύλλογο και την Ένωση Γονέων Χαϊδαρίου. Διαβάστε το άρθρο »
Σκηνοθέτης και σεναριογράφος του «Spotlight» (Φωτό ΑΡ)Η ταινία «Spotlight: Όλα στο φως» του Τομ Μακάρθι κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ταινίας, στη φετινή απονομή των βραβείων της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Η ταινία, η έρευνα για την οποία χρειάστηκε χρόνια για να ολοκληρωθεί, ακολουθεί τους δημοσιογράφους που είχαν προχωρήσει το 2002 στην αποκάλυψη ότι στελέχη της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας συγκάλυπταν τις σεξουαλικές κακοποιήσεις παιδιών από ιερωμένους.

Το Όσκαρ καλύτερης σκηνοθεσίας, κέρδισε ο Μεξικανός Αλεχάντρο Ινιάριτου για την ταινία «Η Επιστροφή (The Revenant)». Ο Ινιάριτου έγινε έτσι ο πρώτος κινηματογραφιστής που κερδίζει το Όσκαρ σκηνοθεσίας δύο συναπτές χρονιές, καθώς η ταινία του «Birdman» είχε κερδίσει και πέρσι.
Αυτό είναι το τέταρτο Όσκαρ που κερδίζει ο Μεξικανός σκηνοθέτης στην καριέρα του.
Ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο (Φωτό ΑΡ)Για την ίδια ταινία, ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο κέρδισε τελικά το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου. Ο 41 ετών Ντι Κάπριο ήταν υποψήφιος άλλες τέσσερις φορές για Όσκαρ τα προηγούμενα χρόνια, στο διάστημα μιας καριέρας 25 ετών. Ωστόσο, ήταν φαβορί για τη φετινή διοργάνωση των βραβείων της Ακαδημίας Κινηματογράφου στις ΗΠΑ, υποδυόμενος τον Hugh Glass, έναν αληθινό ήρωα, που έδωσε ένα συγκλονιστικό αγώνα για την επιβίωσή του.
Το βραβείο Α’ γυναικείου ρόλου κατέκτησε η Μπρι Λάρσον για το φιλμ «Δωμάτιο».
Ο Μαρκ Ράιλανς κέρδισε το βραβείο Όσκαρ Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο φιλμ «Η γέφυρα των κατασκόπων» του Στίβεν Σπίλμπεργκ, στο οποίο ενσαρκώνει έναν Ρώσο πράκτορα, ενώ στις γυναίκες το Όσκαρ Β’ ρόλου κέρδισε η Αλίσια Βικάντερ για την ερμηνεία της στο ρόλο της συζύγου ενός διαφυλικού καλλιτέχνη στο φιλμ «Το Κορίτσι από τη Δανία (The Danish Girl)».
Αναλυτικά τα βραβεία:
Βραβείο καλύτερης ταινίας: «Spotlight: Όλα στο Φως»
Βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας: Αλεχάντρο Ινιάριτου για το φιλμ «Η επιστροφή»
Βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου: Λεονάρντο Ντι Κάπριο για την ερμηνεία του στο φιλμ «Η επιστροφή»
Βραβείο Β’ ανδρικού ρόλου: Μαρκ Ράιλανς για την ερμηνεία του στο φιλμ «Η Γέφυρα των Κατασκόπων»
Βραβείο Α΄ γυναικείου ρόλου: Μπρι Λάρσον για την ερμηνεία της στο φιλμ «Δωμάτιο»
Βραβείο πρωτότυπου σεναρίου: «Spotlight: Όλα στο φως»
Βραβείο προσαρμοσμένου σεναρίου: «Το μεγάλο σορτάρισμα»
Βραβείο τραγουδιού: «Writing’s On The Wall» από την ταινία «Spectre»
Βραβείο μουσικής: Ένιο Μορικόνε για το σάουντρακ της ταινίας «Οι μισητοί οκτώ»
Βραβείο Κοστουμιών: Τζένι Μπίβαν για το «Mad Max: Fury Road»
Βραβείο Μακιγιάζ και Κομμώσεων: «Mad Max: Fury Road»
Βραβείο Επεξεργασίας ήχου: «Mad Max: Fury Road»
Βραβείο Μοντάζ: «Mad Max: Fury Road»
Βραβείο Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης: «Mad Max: Fury Road»
Βραβείο Φωτογραφίας: Εμανουέλ Λουμπέζκι για το «The Revenant»
Βραβείο Μίξης ήχου: «Mad Max: Fury Road»
Βραβείο Οπτικών Εφέ: «Ex Machina»
Βραβείο Κινούμενων Σχεδίων μεγάλου μήκους: «Τα Μυαλά που Κουβαλάς» (Inside Out)
Βραβείο Κινουμένων Σχεδίων Μικρού Μήκους: «Bear Story»
Βραβείο ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους: «Amy: Το κορίτσι πίσω από το όνομα»
Βραβείο ντοκιμαντέρ μικρού μήκους: «A Girl in the River: The Price of Forgiveness»
Βραβείο καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας: «Ο γιος του Σαούλ»

Η επίσημη πρεμιέρα της παράστασης «Αναφορά στον Γκρέκο», τελευταίο έργο του Νίκου Καζαντζάκη, σε σκηνοθεσία Τάκη Χρυσικάκου δόθηκε τη Δευτέρα 29 Φλεβάρη, στο Θέατρο «Ιλίσια».
Σε αυτήν την «πνευματική αυτοβιογραφία» -όπως χαρακτηρίζει το έργο ο ίδιος ο συγγραφέας του- πρωταγωνιστεί η ασκητική «καζαντζάκεια» μορφή του Τάκη Χρυσικάκου, που κάνοντας τον απολογισμό της ζωής του, δίνει αναφορά στον «παππού», όπως αποκαλεί τον Ελ Γκρέκο. Διαβάστε το άρθρο »
Δύο οι πολύ ενδιαφέρουσες ταινίες της βδομάδας. Στην «Αλκυονίδα» η τσέχικη ασπρόμαυρη «Μαρκέτα Λαζάροβα» (1967) του Φράντισεκ Βλάτσιλ και σε «Αστυ» και «Πτι Παλαί» η κροατική «Καυτός ήλιος» (2015) του Ντάλιμπορ Μάτανιτς.
Πρεμιέρα απόψε για την αγγλική παραγωγή «Πρακτοράντζα» (The brothers Grimsby – 2016) σε σκηνοθεσία Λουί Λετεριέ με πρωταγωνιστές τον Σάσα Μπαρόν Κόεν και τον Μαρκ Στρονγκ. Γνωρίζουμε πολύ καλά τι μπορούμε να περιμένουμε από τον Σάσα Μπαρόν Κόεν και η «Πρακτοράντζα» με τον ίδιο σε ρόλο φανατικού χούλιγκαν των γηπέδων δεν αποτελεί εξαίρεση. Ο Κόεν λειτουργεί κι εδώ όπως στα τελευταία του φιλμ που μικρές καλές στιγμές αναμειγνύονται με χοντράδες αισχίστου είδους. Πάντως ούτε καν πλησιάζει σε κάποιο νέο «Borat». (Δείτε εδώ το Trailer)
Πρεμιέρα και για την αμερικάνικη μεταφυσική ταινία τρόμου σε σκηνοθεσία Τζέισον Ζάντα με τίτλο «Το Δάσος» (The forest – 2016). Πρόκειται για τη συμβατική ιστορία της Αμερικάνας Σάρα που φθάνει στην Ιαπωνία ψάχνοντας για τη δίδυμη αδελφή της που εξαφανίστηκε στο δάσος Αοκιγκαχάρα, στους πρόποδες του όρους Φούτζι, του πιο δημοφιλούς μέρους στον κόσμο για αυτοκτονίες. Εκεί μέσα είναι εύκολο να χαθεί κανείς και λέγεται ότι τα φαντάσματα των νεκρών περιπλανώνται ανάμεσα στα δέντρα. (Δείτε εδώ το Trailer).
Πρεμιέρα, επίσης, για την αμερικανίδας περιπέτεια φαντασίας «Θεοί της Αιγύπτου» (Gods of Egypt – 2016) σε σκηνοθεσία Αλεξ Πρόγιας. Το στόρι εκτυλίσσεται σε μια αρχαία Αίγυπτο, παραληρηματικής ροκοκό αισθητικής και ακολασίας ψηφιακών ειδικών εφέ, που μόνο το Χόλιγουντ μπορεί να φαντασιώνεται, όπου συνυπάρχουν Φαραώ με άπταιστη βρετανική προφορά και θεότητες που κατέχουν κουνγκ φου, σαν τον Ωρου και τον Σετ που αναμετρώνται όπως ο Μπάτμαν εναντίον του Σούπερμαν.(Δείτε εδώ το Trailer).
Οσο για την τελευταία πρεμιέρα της βδομάδας, το ελληνικό θρίλερ του Κωνσταντίνου Γιάνναρη «Το ξύπνημα της άνοιξης» (2016) καλύτερα να μην εκφραστεί κανείς…
Κριτική: Τζία Γιοβάνη

Το έργο, «Τέσσερα πρόσωπα και ο Θεός απ’ έξω…» του Γιώργου Αρμένη με τη μουσική του Διονύση Τσακνή ανεβαίνει από τις 12 Φλεβάρη στο Νέο Ελληνικό Θέατρο.
Στο έργο, ένας σκηνοθέτης με τη βοηθό του προσπαθούν να χτίσουν μία παράσταση πάνω σε μία καθημερινότητα, αντικατοπτρίζοντας τις ζωές των ηρώων.

Κάλεσμα σε όσους έχουν διάθεση να πλαισιώσουν τις πολιτιστικές του ομάδες απευθύνει το ΠΑΜΕ.
Σε ανακοίνωσή του αναφέρει:
«Στο ΠΑΜΕ λειτουργούν τρεις πολιτιστικές ομάδες: Θεατρική, χορωδία και ορχήστρα. Στις ομάδες αυτές συμμετέχουν συναγωνιστές εργαζόμενοι ή άνεργοι από διάφορους κλάδους και συνδικάτα, συμβάλλοντας και με αυτό τον τρόπο στην ενίσχυση των δραστηριοτήτων του εργατικού κινήματος. Διαβάστε το άρθρο »
Το σχέδιο του Χίτλερ για την εξόντωση της πολωνικής διανόησης. Τα εγκλήματα των ειδικών ναζιστικών ταγμάτων. Η ομαδική εκτέλεση καθηγητών και φοιτητών του Λβοφ. Η προπαγάνδα του Γκαίμπελς. Η αποκάλυψη της αλήθειας. Η επιβράβευση των εγκληματιών Διαβάστε το άρθρο »
Πέθανε σε ηλικία 84 χρόνων ο Ιταλός μυθιστοριογράφος, φιλόσοφος, κριτικός λογοτεχνίας και καθηγητής Ουμπέρτο Έκο. Ο Ουμπέρτο Έκο γεννήθηκε στην Αλεσσάντρια του Πιεμόντε το 1932, ενώ ακολούθησε σπουδές Μεσαιωνικής Φιλοσοφίας και Λογοτεχνίας. Το 1954 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του στη Φιλοσοφία, με τη διατριβή του για τον Θωμά τον Ακινάτη, που αποτέλεσε και το θέμα του πρώτου του βιβλίου. Στη διάρκεια των σπουδών του εγκατέλειψε την καθολική εκκλησία και έγινε άθεος. Διαβάστε το άρθρο »